In het ziekenhuis zien artsen dat de man een flinke wond op zijn achterhoofd heeft, die vermoedelijk is ontstaan door klappen tegen het hoofd. Ze ontdekken ook wie hij is: het gaat om Tomas, een Poolse man die in Bunschoten-Spakenburg werkt. Hij komt in het ziekenhuis niet bij kennis en overlijdt vier dagen later.

De politie doet onderzoek en ontdekt dat een hersenbloeding de doodsoorzaak is. De vraag is hoe en wanneer die is ontstaan. Pas maanden later meldt zich een man die mogelijk meer weet. Deze Simon is ook arbeidsmigrant, vertelt hij de politie. Hij zou in de zomer van 2024 een man hebben geslagen.

In de rechtbank vertelt hij dat hij niet veel meer weet, maar zich nog wel flitsen herinnert. Ook zijn er beelden waarop hij te zien is. Dat hij geslagen heeft weet hij nog wel, maar dat was een paar dagen vóór datTomas in de tuinstoel werd gevonden. Hij vindt dus dat hij niet schuldig is aan de dood van Tomas. „In die paar dagen kan er nog van alles gebeurd zijn waardoor die hersenbloeding ontstond.’’

Verslaggever Iris van den Boom volgt de zaak namens AD Amersfoortse Courant: „In de rechtbank vertelde zijn zus over het grote verlies voor de kinderen, ouders en overige familie van Tomas. Dat beeld is zo anders dan waar je in eerste instantie aan denkt bij een beschonken arbeidsmigrant in een tuinstoel. Daar zit een heel leven achter.’’

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Uit het onderzoek blijkt dat Claartje tijdens de brand vluchtte en bij andere huizen aanbelde. Ze zou daar hebben gezegd dat ze haar vriend in brand had gestoken. Ondertussen werd Frankie net op tijd wakker en sprong hij direct onder de douche. Hij raakte zwaargewond en is het vertrouwen in mensen en de wereld om hem heen grotendeels verloren. „Ik voel dagelijkse psychische pijn.”

Claartje zegt in de rechtbank dat ze zich niets meer kan herinneren van de brand. „Ik kan er niet bij dat ik dat heb gedaan. Ik hou van die jongen, hoe gemeen hij soms ook was. We hadden geen gezonde relatie, want hij zag me als zijn bezit. Maar ik was heel verliefd op hem.”

Dat ze zich niets meer kan herinneren van de brand, is volgens deskundigen ongeloofwaardig. Ze kunnen zich dat niet goed voorstellen. Verslaggever Niels Dekker volgt de zaak namens AD Rotterdams Dagblad: „Zonder de verdachte tekort te willen doen, is het wel opmerkelijk dat deskundigen zich niet kunnen voorstellen dat zij zich niets meer kan herinneren. Dat geeft zeker een onbevredigend gevoel, want je hoopt dat zowel de verdachte als het slachtoffer een streep onder alles kunnen zetten.”

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Donnie en William weten zelf uit de auto te klimmen. Mike zit nog vast in de passagiersstoel en moet door duikers worden bevrijd. Op de kant wordt hij gereanimeerd, maar hij overlijdt een dag later in het ziekenhuis.

Weken later wordt Donnie wakker uit zijn coma. Hij is zwaargewond en heeft breuken in zijn nek, borst en rug. Hij wordt ervan verdacht dat hij achter het stuur zat. Het was namelijk de auto van zijn vriendin en William zei direct na het ongeluk dat hij niet achter het stuur zat, omdat hij kort daarvoor zijn enkels had gebroken.

In de rechtbank vertelt Donnie dat hij geen enkele herinnering heeft aan het ongeluk. Dat maakt het voor de rechters lastig, want hoe kunnen zij oordelen als de verdachte niets meer weet van wat er is gebeurd? Vast staat in ieder geval dat degene die reed, of dat nu Donnie of William is, onder invloed was.

Verslaggever Iris van den Boom volgt de zaak namens AD Amersfoortse Courant: „Iemand is onder invloed gaan rijden en die heeft zich daar behoorlijk op verkeken. Als je met alcohol en drugs op achter het stuur gaat zitten, dan is dat vragen om problemen.”

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Op camerabeelden zien de rechters dat Artur meerdere klappen geeft. Als ze dat aan de verdachte vragen, zegt hij dat hij zich maar één klap kan herinneren. Die ene klap, met de platte hand in het gezicht, kan hij zich wel herinneren. Volgens hem was er gevaar en gaf hij daarom een klap.

Na de tik in het gezicht valt slachtoffer Michal van de stationstrap naar beneden. Hij is buiten westen en bloedt flink. Toch gaat Artur niet naar hem toe: „Ik dacht, misschien gaan ze zo wel kennissen bellen, je weet het nooit.”

De officier vervolgt Artur voor doodslag: „Als je iemand van een hoge, stenen trap naar beneden slaat, dan is er een grote kans op de dood. Ik betwijfel of de ernst van de situatie bij de verdachte doordringt.”

Verslaggever Stijn Tielemans volgt de zaak namens AD Haagsche Courant: „Je ziet dat iemand niet altijd opzet in klassieke zin van het woord hoeft te hebben om toch verwijt poging doodslag te krijgen. Puur omdat Michal op een stenen trap stond en dronken was, dan had je moeten weten dat hij achterover zou vallen en behoorlijk hard terecht zou komen op de stenen treden.’’

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Ze zeggen dat hij stil moet zijn en dat hij de politie niet mag bellen. Ze doorzoeken zijn woning en nemen de autosleutel mee. Zijn portemonnee, met veel cash erin, vinden ze niet. Als ze weg zijn, belt Willem toch de politie. Die pakt uiteindelijk drie verdachten op, die daarnaast ook verdacht worden van handel in harddrugs.

In de rechtbank willen de drie niet veel vertellen. Ze zeggen dat ze wel vaker ‘s nachts contact hadden, en ook die nacht. Over de autosleutel zegt een van hen dat hij die ‘in bewaring heeft voor iemand anders’.

Verslaggever Ard Schouten volgt de zaak namens AD Utrechts Nieuwsblad: „Als je de geboortejaren ziet van die jongens, 2002 en 2003, dan schrik je wel. Het zijn nog zulke jonge gasten, die van hele ernstige feiten worden verdacht. Een woningoverval is gewoon een zwaar vergrijp. En als je ziet hoe makkelijk ze dachten geld te verdienen met drugs en daarna weer in aanraking komen met de politie, baart dat wel zorgen.” 

See omnystudio.com/listener for privacy information.

De agent pakt een van de mannen die hij wil fouilleren vast en geeft hem een kopstoot. In zijn beschrijving van de gebeurtenissen schrijft de agent dat hij stevig werd vastgepakt en zich bedreigd voelde. Maar als een dag later beelden online komen, blijkt dat niet te kloppen. 

De agent stuurt daarop een mail naar zijn leidinggevende: het proces-verbaal klopt niet, maar met die mail wordt uiteindelijk niks gedaan. 

Vijf jaar later moet de agent in de rechtbank uitleggen wat er nou precies is gebeurd op die dag. Achter hem zitten zo’n twintig tot dertig collega’s die hem steunen. Hij vertelt dat hij hier al jaren naar uitkijkt, omdat hij eindelijk kan vertellen hoe het nou mis heeft kunnen gaan. Hij vertelt dat hij overtuigd was dat ze elkaar hadden vastgepakt en dat hij zich verantwoordelijk voelde voor de andere agenten. „Er lag veel gereedschap, ik zag dat de garagedeur een beetje dichtging en ik was bang dat de boel zou gaan escaleren.’’

De rechters concluderen dat de agent inderdaad fouten heeft gemaakt in zijn verslag, maar dat hij dat niet opzettelijk deed. Verslaggever Eric Oosterom volgt de zaak namens AD Rotterdams Dagblad: „Hij vertelde na de uitspraak dat hij niet blij was, maar wel opgelucht. Natuurlijk was hij opgelucht dat hij was vrijgesproken, maar hij was niet blij omdat hij vijf jaar in de ellende heeft gezeten door deze zaak.’’

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Volgens John wilde hij naast het meisje ook zijn gezin in bescherming nemen. Daarbij vond hij straf geven normaal: „Het begon met iets kleins, zoals in de hoek staan. Als ze dat dan niet deed, ging ik steeds een beetje verder en daarna ben ik de realiteit verloren en heb ik een hok gebouwd.’

Uiteindelijk brachten John en Daisy het meisje naar het ziekenhuis. Daar bleek dat ze ernstig hersenletsel heeft. Haar moeder leest een slachtofferverklaring voor: „Wat mijn dochters is overkomen, mag nooit meer een kind aangedaan wordne .Jullie zijn monsters en jullie hebben de levens van min kinderen kapot gemaakt. Ik wens jullie het slechtste van het slechtste toe.’’

VErslaggever Adrianne de Koning volgt de zaak namens AD Rotterdams Dagblad: „Een van de heftigste momenten was voor mij waarop de rechters beschreven wat er op de screenshots die John en Daisy van camerabeelden hadden gemaakt te zien was. „Steeds weer die momenten en dan besef je, ooh meisje, hoe lang heb heb je dit moeten ondergaan? Hoeveel uur heb je daar gestaan? Lag je ‘s nachts ook aan de ketting? Was er ooit een moment dat je nog los was?’ 

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Het meisje is eind 2013 geboren. Nadat haar ouders uit elkaar gaan blijft ze bij haar moeder wonen. Als zij een nieuwe vriend krijgt, worden het meisje en haar jongere zusje op een gegeven moment uit huis geplaatst. Ze komen terecht in het gezin van John en Daisy.

In de rechtbank vertellen zij over de manier waarop ze voor haar zorgen. John zegt dat hij het meisje tegen zichzelf wilde beschermen, maar dat hij ook zijn gezin wilde beschermen: „Je krijgt een meisje in huis, maar de gebruiksaanwijzing krijg je er niet bij.’’ Het beschermen begint met in de hoek staan, maar dat gaat steeds verder, tot hij zelfs een kooi bouwt voor het meisje. Als ze niet luistert, ga je er wel voor zorgen dat ze echt in de hoek blijft staan. Het begon met een touw, daarna een ketting, en toen een kooi.’’

Verslaggever Adrianne de Koning volgt de zaak namens AD Rotterdams Dagblad: „Het raakte me toen ik hoorde dat het meisje doorligpwonden had op haar voeten. Het duurt heel lang voordat je die krijgt, dus dat zegt wel wat over hoe lang ze heeft moeten staan. Dat moet afschuwelijk geweest zijn, echt heel gruwelijk.’’

See omnystudio.com/listener for privacy information.

De politie stuurt direct een onderhandelaar naar Laurens toe. Via camerabeelden zien agenten ook dat er veel draden door het huis lopen. De onderhandelaar weet hem uiteindelijk naar buiten te praten, waarna blijkt dat er helemaal geen explosieven aanwezig waren.

De avond vormt de climax van een periode waarin Laurens veel drank en drugs gebruikt. Hij drinkt dagelijks één tot twee flessen whisky en rookt soms wel dertig joints op een dag. Daardoor krijgt hij veel last van waanbeelden.

Na drieënhalve maand in de cel moet hij voor de rechters verschijnen. Daar vertelt Laurens dat hij geen herinneringen meer heeft aan de bewuste avond. Volgens psychologen heeft hij enkele psychische stoornissen en is hij verminderd toerekeningsvatbaar.

Verslaggever Niels Dekker volgt de zaak namens AD Rotterdams Dagblad: ,,Het is zo moeilijk om dit te voorkomen. Laurens is meerdere malen behandeld voor zijn verslavingen, maar dat heeft niet gewerkt. Drank verdooft even, maar het helpt je niet op de lange termijn.''

Na deze aflevering gaat De Zaak X met winterstop. Op 12 januari zijn we weer terug!

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Jonas heeft in zijn leven al langere tijd last van meerdere stoornissen. Hij is angstig, gaat conflicten uit de weg en heeft een laag zelfbeeld. Ook zegt hij dat hij bang is voor Bente, omdat zij hem zou commanderen. Volgens Bente is dat niet waar en is het juist andersom.

De twee gebruiken samen slaapmedicatie. Jonas maakt die op een avond in april 2024 klaar, en schrijft daarbij een brief waarin hij afscheid van Bente neemt. Hij wil zichzelf doden met het slaapdrankje, maar dat mislukt: hij overleeft het.

Drie maanden later doet Bente aangifte: volgens haar wilde Jonas niet alleen zichzelf doden, maar ook haar leven beëindigen. In de rechtbank moet Jonas zichzelf verantwoorden.

Verslaggever Ard Schouten volgt de zaak namens AD Utrechts Nieuwsblad: „Ze hadden een vrij toxische relatie, ze konden eigenlijk niet met en niet zonder elkaar.’’

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Volgens Max werd Raomi geslagen door Cindy, en niet door hem. Hooguit zou hij haar een keer hebben geraakt als hij Raomi en Cindy uit elkaar moest halen. Verder zegt hij ook dat Cindy hém mishandelde.

Maar Cindy vertelt precies het tegenovergestelde: ,,Mevrouw, ik heb Raomi niet mishandeld, absoluut niet. Ik heb haar willen beschermen waar ik kon, en was als de dood voor die man.'' Wel geeft ze toe dat ze Raomi’s haren af heeft geknipt.

Verslaggever Jorina Haspels volgt de zaak namens AD Haagsche Courant: ,,Ik heb geen oprechte spijt gehoord, want als je zegt dat je niks hebt gedaan, waar moet je dan spijt van hebben? Het meest bizarre vind ik dat als je mishandeld wordt door je partner, dan bel je de politie. Maar dat is ook niet gebeurd.''

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Jarenlang woonde Raomi bij de moeder van Cindy. Daar gaat het goed en heeft ze het naar haar zin. Tot de vrouw overlijdt. In samenspraak met de jeugdzorgorganisatie gaat Raomi dan bij Cindy, haar man en hun twee kinderen wonen.

In dat huishouden krijgt Raomi het zwaar. De man van Cindy overlijdt na een periode van ziekte, en zij krijgt een relatie met Max. Het stel zorgt slecht voor Raomi: ze moet voor de kinderen zorgen en mag pas naar school als ze al haar klussen heeft gedaan. Ze moet het huis opruimen, de tuin netjes houden en er wordt vaak tegen haar geschreeuwd. Dat viel eerder ook al de thuiszorgmedewerkers voor Cindy’s overleden partner op.

Als Raomi op een dag alleen thuis is, belt ze de politie. Ze vertelt dat ze wordt geslagen, en de politie komt naar de woning toe. Agenten besluiten direct om haar daar weg te halen. Cindy en Max worden opgepakt, en moeten zich voor de rechter verantwoorden. Daar blijkt dat het meisje vaak is mishandeld. 

See omnystudio.com/listener for privacy information.

In de rechtbank vertelt hij dat hij de metro inliep, en daar werd aangesproken door twee vrouwen die zagen dat een jongen (17) een mes bij zich had. Volgens Marius heeft hij de jongen aangesproken, en gezegd dat hij undercoveragent is. Hij neemt de jongen mee naar zijn auto, en zegt dat hij op zoek gaat naar een plek om hem te fouilleren.

Samen rijden ze langs meerdere plekken. Ze komen langs het Kralingse Bos in Rotterdam, maar volgens Marius is dat geen geschikte plek. Uiteindelijk komen ze weer uit in Capelle, waar Marius de jongen op zijn buik op de achterbank laat liggen. Daar ‘fouilleert’ hij hem, maar betast hij de jongen ook. Zo zit hij aan zijn billen, en zegt hij dat de jongen ‘wel een stevig sixpack heeft’. Hierna zet hij de jongen nog af bij zijn oma, waar hij naartoe onderweg was.

Rechtbankverslaggever Niels Dekker volgt de zaak namens AD Rotterdams Dagblad. Hij waarschuwt voor victim blaming: „Als je angstig bent, doe je dingen die je anders nooit zou doen. Het is heel treurig dat een man van 66 jaar dan misbruik maakt van een jongen van 17.’’

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Tijdens het festival Jazz in de Gracht liggen veel bootjes in de Haagse grachten. Vanaf bootjes en de kade wordt jazzmuziek gespeeld, waar veel mensen, genietend op hun boot, naar luisteren. Maar als twee mensen aan komen varen in een bootje, schrikken ze: ze zien een lichaam in het water.

Het is het lichaam van Dilshad. Hij leefde lange tijd op straat, tot zijn familie na vele pogingen eindelijk tot hem doordrong en hij het besluit nam om het roer om te gooien. Hij wilde zich op laten nemen in een kliniek, om zo van zijn verslaving af te komen. Dat plan besprak Dilshad met zijn huisarts, die hem steunde.

Maar dan wordt hij dus in het water gevonden. Eerst denkt de politie dat hij tijdens het wildplassen in de gracht is gevallen, maar anderhalfjaar later wordt een man opgepakt voor een winkeldiefstal. In de verhoorkamer bekent deze Soenil nog meer op zijn kerfstok te hebben. Hij zegt dat hij Dilshad in het water duwde.

In het eerste verhoor zegt Soenil dat hij wist dat Dilshad niet kon zwemmen, later zegt hij dat hij het niet wist. In de rechtbank zegt hij dat hij anderhalf jaar lang worstelde met zijn geheim, en dat hij het daarom vertelde. Ook zegt hij dat Dilshad hem geld schuldig zou zijn.

Verslaggever Theresia Schouten volgt de zaak namens AD Haagsche Courant: „Dit is een hele bijzondere zaak, echt een worsteling aan alle kanten. Zonder bekentenis was de zaak allang afgesloten, dus het was ergens goed dat hij dat deed. Voor de familie van Dilshad voelt het heel onrechtvaardig dat Soenil nu geholpen gaat worden. Dat had Dilshad ook graag gewild, maar die kans heeft hij nooit gekregen.’

Dit is de nieuwste aflevering van de podcastserie De Zaak X. De complete serie beluister je via deze site! Elke week een mailtje als de nieuwste aflevering online staat? Schrijf je dan hieronder in!

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Aan het begin van hun relatie zijn de twee gelukkig samen. Maar naarmate de tijd vordert, gaat het vaker mis. Arnold vertrouwt Jihaneve niet, en denkt dat ze vreemdgaat. Als ze zwanger van hem raakt, beschuldigt hij haar nog steeds.

Als hun kindje ter wereld komt, wonen ze neit samemn. Tot hun kindje twee weken oud is, en hij wil dat ze een DNA-test doen om te kijken of hij echt de biologisch vader van hun kind is. Dat weigert Jihaneve, waarna hij woest wordt en haar doodt, terwijl hun kindje toekijkt. Na het doden van zijn vriendin maakt Arnold selfies met hun kind.

Verslaggever Jorina Haspels volgt de zaak namens AD Haagsche Courant: „De voogd legde in de rechtbank heel goed uit hoe hij  dat jonge kind nu al een trauma heeft bezorgd. Ook al lijkt een baby hier niks van mee te krijgen, het wordt toch opgeslagen in zo’n lichaam. Het is fijn dat het kindje nu in goede handen is, maar dat vond ik wel heel ingrijpend.’’

See omnystudio.com/listener for privacy information.

De meiden geven hun telefoon niet af, waarna hij hun fatbike kapot maakt en ze bedreigt met een mes. Pas als buurtbewoners erop afkomen, gaat hij zijn huis weer in. Daar wordt hij al snel aangehouden door de politie.

In de rechtbank blijkt dat de man last had van psychoses. Hij heeft enorm spijt, zegt hij: „Ik had dit niet zo moeten doen. Ik wil mijn oprechte excuses aanbieden omdat ik ze zo bang heb gemaakt.‟ Zijn advocaat geeft aan dat hij hulp nodig heeft, vanwege de psychoses.

Rechtbankverslaggever Niels Dekker volgt de zaak namens AD Rotterdams Dagblad. „Deze meiden zijn zich wezenloos geschrokken, maar wat als er een dodelijk slachtoffer was? Zou je dan ook denken dat hij alleen maar hulp nodig heeft? Dit soort zaken zijn lastig, echt heel erg lastig.’’

See omnystudio.com/listener for privacy information.

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Dennis had gedurende langere tijd last van psychoses, tot hij in de cel werd gezet nadat hij zijn moeder beet. Daardoor is hij al zeven maanden clean. Maar hulp heeft hij nog altijd niet, vertelt hij in de rechtbank. „Ik weet dat ik geen drugs moet gebruiken, maar doe het wel. Ik heb een probleem, daar wil ik hulp voor, maar die wordt niet geboden.’’

Aan het einde van de zitting spreekt zijn moeder Dennis en de rechtbank toe. Ze vertelt dat ze van Dennis verwacht dat hij meewerkt aan zijn behandeling. Als hij dat doet, kan hun band weer opnieuw opgebouwd worden. „Ik zie mezelf elke dag in de spiegel en heb mijn zoon vergeven, nu is het aan de rechtbank om met mij mee te gaan. Een straf heeft geen zin, we willen therapie voor zijn verslaving en de juiste zorg.’’

Rechtbankverslaggever Niels Dekker volgt de zaak namens AD De Dordtenaar: „Dat was zo raak, zo liefdevol en zo eerlijk. Ook wel een beetje dwingend: als je meewerkt ben ik bereid je weer in mijn armen te sluiten. En toen kwam het meest schattige: Dennis wil op vakantie met zijn moeder nu ze dat nog kunnen, en dat wil zijn moeder ook.’’

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Na zijn uitzending naar het Aziatische land gebruikt hij veel drank en drugs en heeft hij ook psychoses. Tijdens een van die psychoses zaagt hij zelfs in zijn hand, waardoor hij nu geen vingers maar slechts een aantal stompjes heeft aan zijn linkerhand. 

Op een ander moment denkt hij dat iedereen in zijn omgeving een IS-strijder is, en vlucht hij richting Rotterdam The Hague Airport. Daar ramt hij een hek en komt hij zelfs op de startbaan terecht. Om hem te arresteren zijn veel agenten nodig en wordt hij zelfs getaserd.

Een jaar later is hij bij zijn moeder thuis en raakt hij opnieuw in een psychose. Hij denkt dat zij een IS-strijder is, en dat ze een masker draagt. Om dat te controleren, bijt hij haar hard in haar neus.

See omnystudio.com/listener for privacy information.

De wijkagent wordt ingeschakeld en gaat samen met een sociaal-psychisch hulpverlener met Bas in gesprek. Dat helpt niet. Hij blijft overlast plegen en stuurt bedreigende appjes. Zo stuurt hij naar zijn vader, die in het buitenland woont, dat ‘de familie op nummer 116 eraan gaat’, en ‘ook de wijkagent en de verpleegkundige gaan eraan’.

Ook heeft hij met een luchtbuks geschoten. Bij zijn aanhouding wordt vuurwerk met kogeltjes eraan vastgebonden in zijn huis gevonden. In de rechtbank legt hij uit dat hij erg hoog in zijn boosheid zat. Deskundigen twijfelen of hij wel toerekeningsvatbaar kan worden gehouden, omdat hij last had van psychoses.

Rechtbankverslaggever Niels Dekker volgt de zaak namens AD De Dordtenaar: „Ik zag een fragiel en totaal ongevaarlijk persoon. En dat dat is zo in tegenspraak met de bedreigingen die hij heeft geuit en wat hij volgens de buren nog meer uitgevreten heeft.’’

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Al bij het begin van de intocht zien agenten dat Sinterklaas te zwaar is voor het paard. Zijn benen komen onder de buik van Sinterklaas uit, en ze besluiten er wat van te zeggen. Maar volgens de man die Sinterklaas speelt, is dat niet het moment om het er over te hebben, want de wandeling moet beginnen.

Aan het einde van de intocht zakt het dier, met de Sint op zijn rug, zelfs door zijn hoeven. Agenten grijpen in en laten eigenaar Matthijs B. het dier de trailer in begeleiden.

Omdat de politie en het Openbaar Ministerie van mening zijn dat er sprake is van dierenmishandeling, moet Matthijs B. zich voor de rechter verantwoorden. Hij wil de zitting niet bijwonen, maar schrijft in een brief dat het dier volgens hem in goede gezondheid verkeert.

Rechtbankverslaggever Niels Dekker volgt de zaak namens AD De Dordtenaar: „Als je het paard ziet denk je wel ‘arm beestje’.. Ik denk niet dat Dordrecht Matthijs B. nog gaat inzetten, en er zal extra scherp naar de conditie van het paard van Sinterklaas gekeken worden.’’

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Saif (18) en Santiago (19) zijn goede vrienden. Omdat Santiago op straat leeft, biedt Saif aan dat hij wel in het schuurtje bij zijn moeder thuis kan wonen. Daar past precies een bank waar hij op kan slapen.

Omdat Saif al een tijd wordt bedreigd, koopt hij een wapen. Tijdens een avond in het schuurtje spelen de twee met het wapen. Volgens Saif richt zijn vriend het wapen op zijn eigen hoofd, waarna hij de trekker overhaalt. Vlak daarna is Santiago dood.

Maar klopt dat wel? Of was het Saif die per ongeluk zijn goede vriend doodschoot? Daarover moeten de rechters oordelen.

Verslaggever Jorina Haspels volgt de zaak namens AD Haagsche Courant: „De familie van Santiago moet verderleven met dit verlies, dat moet je nooit vergeten bij dit soort zaken. Door dat wapen dat Saif heeft gekocht, heeft Santiago nooit de kans gehad iets te maken van zijn leven.’’

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Op het moment dat de twee elkaar leren kennen, is Rianne net ontslagen uit een revalidatiecentrum. Ze hebben leuk contact, maar dat verandert, vertelt ze in de rechtszaal. Nathan slaat haar, mishandelt haar mentaal en scheldt haar uit.

Als ze besluit bij hem weg te gaan, begint hij haar te stalken. Hij belt haar heel vaak, staat voor haar deur en maakt meerdere keren één cent naar haar over met een tekstje dat ze haar telefoon moet opnemen.

Nathan wordt vervolgd voor stalking, maar zegt dat het van twee kanten kwam. In de rechtbank vertelt Rianne over hun relatie. „Ik dacht dat als ik alles goed zou doen, dat hij niet meer zou slaan. Langzaam verdween ik. Ik leefde niet, maar overleefde.’’

Rechtbankverslaggever Niels Dekker volgt de zaak namens AD Rotterdams Dagblad: „Het was een nare zitting. Door alle gebeurtenissen en de reactie van Nathan en zijn familie op haar verhaal hing er een beklemmende sfeer. Daar werd ik echt een beetje onpasselijk van.’’

See omnystudio.com/listener for privacy information.

De eerste keer dat het gebeurt zit leidster Linda op een kleedje. Sven loopt naar haar toe en slaat haar in het gezicht, waarna zij hem terugslaat. Collega’s zien het gebeuren en zijn verbaasd.

Een maand later gebeurt het opnieuw: Sven slaat Linda en wéér slaat zij hem hard in het gezicht. De collega’s gaan naar hun leidinggevende, waarna Linda op gesprek moet komen en de ouders worden ingelicht. Zij doen aangifte.

En dus zit Linda in de rechtbank. Ze vertelt dat ze veel spijt heeft en dat ze ontslagen is. Volgens haar had ze dit nooit gewild en snapt ze niet waarom ze Sven geslagen heeft. Deskundigen zien dat ze moeite heeft om haar impulsen te beheersen en dat herkent ze wel.

Verslaggever Jorina Haspels volgt de zaak namens AD Haagsche Courant: „Als het mijn kind is zou ik ook a la minute mijn kind weghalen, want hoe kan je ze nog vertrouwen bij de opvang. Je moet erop kunnen vertrouwen dat het goed gaat, dat is ernstig beschaamd.’’

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Na het overlijden van haar moeder, in 2012, meldde Christina dat niet, waardoor ze nog elke maand AOW van haar moeder ontving. Dat is strafbaar.

Daarnaast verdenkt het Openbaar Ministerie haar van drugssmokkelen. Nadat ze opnieuw emigreerde, nu naar Oostenrijk, smokkelde ze wekelijks met de trein drugs naar haar nieuwe thuisland. Toen ze daarvoor in de gevangenis zat, gaf ze dat niet door aan de Nederlandse overheid, waardoor ze ook onterecht AOW voor zichzelf ontving.

In de rechtbank was de inmiddels 85-jarige vrouw niet aanwezig. Vanwege gezondheidsproblemen kon ze niet naar de rechtbank komen. Ze woont nu in Spanje.

Verslaggever Jorina Haspels volgt de zaak namens AD Haagsche Courant: „Wat ik wel apart vond is dat het zo’n zaak behandeld wordt, terwijl het OM enorme achterstanden heeft en zedenzaken niet behandeld kunnen worden. Dan vraag je je wel af of we onze tijd niet een beetje beter kunnen gebruiken.’’

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Harry vertelt namelijk dat zijn vrouw steeds meer last kreeg van haar gezondheid. Daardoor leefde ze steeds geïsoleerder, legt hij uit. Ook werd zijn rol steeds groter, geeft hij aan: „Ik moest leren mijn gevoelens uit te schakelen, en de stabiele factor zijn.’’

In de rechtbank vertelt Harry dat Ellen een verzoek tot euthanasie deed, maar dat dat werd afgewezen. Daarop vroeg ze hem om hulp bij haar dood, zo zegt hij. Dat heeft hij gedaan, en enkele dagen later belde hij de huisarts.

Als de politie onderzoek doet, wordt een notitieboekje van Ellen gevonden, waarin ze schreef: „Mijn filmrolletje is op, ik wil rust hebben. Mijn lieve en zorgzame man heeft me begeleid tot de dood ons scheidt. Hij heeft nu recht op een normaal leven, waar hij in alle rust van kan genieten. Hij is ook al 78, dat geeft hem rust.’’

In de rechtbank vertelt Ellens broer John dat hij Harry’s daad niet als moord ziet. Hij is ervan overtuigd dat Harry Ellen heeft geholpen met het doel haar uit haar lijden te verlossen, en niet omdat hij van haar af wilde.

Verslaggever Stijn Tielemans volgt de zaak namens AD Haagsche Courant: „Wat me dan wel bijblijft is dat je hulp bij zelfdoding wel vaker hoort, maar dat dit echt wat anders is. In dit geval is het echt de ‘helper’ geweest die actief het leven van de ander heeft beëindigd. Dat moet heel zwaar en verdrietig zijn geweest. Ik denk dat dat voor een buitenstaander heel moeilijk te bevatten is om zover te gaan.’’

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Esmat groeide op in Afghanistan en vertelt in de rechtbank dat hij een zware jeugd had. De taliban kwam op, en hij vluchtte naar Europa. Die vlucht duurde vijf jaar. In Nederland woonde hij in een azc, bij een pleeggezin en nu zelfstandig.

Vaak gaat hij naar het Bollendak, om te chillen en te blowen. Zo ook op een warme zomeravond in juli 2024. Die avond loopt uit de hand, als Syriërs en Afghanen in gevecht raken. Esmat pakt een mes, en steekt drie mannen, zegt het OM: één in zijn rug, een ander in zijn schouder en de derde in zijn arm.

Hij vindt zelf dat hij geen keuze had: „Ik moest mezelf verdedigen. Als ik dat mes had teruggegeven, was dat mijn dood geweest.’’

Verslaggever Ard Schouten volgt de zaak namens AD Utrechts Nieuwsblad: „Ik vind het heel dubbel, ik denk dat we ons geen moment echt kunnen verplaatsen in wat er met je gebeurt als je uit je land moet vluchten waar de Taliban in opkomst is.’’

See omnystudio.com/listener for privacy information.

De 45-jarige K. staat voor de rechter omdat hij meerdere ouderen zou hebben opgelicht. Hij stond bij hen aan de deur en vroeg of hij de telefoon mocht gebruiken of vroeg om een pinpas, omdat hij zonder benzine zou staan, iets verderop. Vervolgens nam hij met die pinpas geld op van de oudere slachtoffers.

In de rechtbank heeft hij het niet bepaald naar zijn zin. Al snel wil hij weer weg: „Wat wilt u nou precies? Kunnen we niet een einde brengen aan dit gesprek? Het zit er wel een beetje op voor mij. Ik heb antwoorden gegeven, we hebben samen beelden bekeken, het is toch netjes gegaan, of niet?’’

Verslaggever Michiel van Gruijthuijsen volgt de zaak namens AD Haagsche Courant: „Maar op een gegeven moment ging Hakan heel erg in de contramine. Hij wilde niet meer meewerken. Hij was het zat in de rechtbank en wilde graag weer naar de gevangenis toe.”

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Beide personeelsleden worden gedwongen de kluis te openen en er worden 23 iPhones meegenomen. Dankzij politieonderzoek worden de telefoons teruggevonden en wordt Soufiane opgepakt.

In de rechtbank geeft hij aan dat hij snel geld wilde verdienen. Het is niet zijn eerste keer in de rechtbank: zijn strafblad telt al zeven pagina’s.

Als de rechter vraagt waarom hij dit deed en of hij besefte hoe heftig dit is, geeft hij aan dat hij daar niet over nadacht: „Toen ik vast zat ging ik wel nadenken hoe dat zou zijn. Als het bij mij zou gebeuren zou ik ook geschrokken zijn, en ik zou het echt niet leuk vinden.’’

Rechtbankverslaggever Niels Dekker volgt de zaak namens AD Rotterdams Dagblad: „Ik vond dat hij op elke vraag heel koeltjes, bijna emotieloos antwoordde. Hij zegt spijt te hebben, maar er zat totaal geen gevoel bij wat hij zei.’’  

See omnystudio.com/listener for privacy information.

In de rechtbank vertelt Peter over de laatste fase van hun leven samen: „Ik was wanhopig. Ze had vreselijke reuma en zat de hele dag te verrekken van de pijn. Ik kon het gewoon niet meer aanzien.’’

Jarenlang hadden ze het samen goed, maar hun leven en hun huis verslonzen, legt Peter uit. „Opeens zag ik dat mesje liggen, van de kaas. In een opwelling dacht ik: nu moet ik het doen. Dan is het maar gebeurd.’’ Vervolgens probeerde hij zichzelf van het leven te beroven, maar dat mislukte.

Verslaggever Iris van den Boom volgt de zaak namens AD Amersfoortse Courant: „Na zo’n zaak kom je met een heel triest gevoel naar buiten, eigenlijk voor alle partijen. Het meest afschuwelijk is het voor de nabestaanden, de zoon en de broer. Echt vreselijk dat je geliefde familielid er opeens niet meer is, door toedoen van een ander.’'

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Bij het eerste incident komen er loodgieters in huis. Maar eigenlijk vraagt de bewoner zich af waarom, want er is niets aan de hand. Als hij dat doorheeft, is er al voor veel geld weggenomen.

Bij een volgende vrouw zou er lekkage zijn, en moet ze checken of de kluis ook nat is. Dat is niet zo, maar later is de inhoud van de kluis wel weg. Bij de derde keer heeft de bewoonster door dat er iets niet klopt, en een dag later komt Jamal vast te zitten.

In de rechtbank zegt Jamal dat hij onschuldig is: hij vindt het vervelend voor de mensen, maar hij was het niet, zegt hij. En dat zijn telefoon en auto werden gebruikt in de omgeving van de diefstallen? Dat komt volgens hem doordat hij voor zijn werk overal komt.

Verslaggever Stijn Tielemans volgt de zaak namens AD Haagsche Courant: „Dat hij op zo’n manier misbruik maakt van kwetsbare mensen.. Dat blijft elke keer pijnlijk om te horen.’’

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Ze maakt haar partner wakker, en als het jongetje ook niet beneden is, zien ze op de deurbelcamera een onbekende man met hem lopen. Het is de 54-jarige Ahmet, die zich in de rechtbank moet verantwoorden.

Daar vertelt hij dat hij een jongetje hoorde huilen, en dat hij wilde helpen, ‘want zo is hij’. Hij ontkent dat hij de peuter misbruikte en dat hij het jongetje juist wilde terugbrengen toen de politie hem op straat vond met het slachtoffer. In eerdere verhoren vertelde de verdachte de politie juist dat hij het slachtoffer wel misbruikte, in een huis vlakbij dat van de slachtoffers.

In hun verklaringen vertellen de ouders hoe machteloos ze zich voelen: „ Met pijn in mijn hart constateer ik dat ik heb gefaald als hoofd van ons gezin en als vader van onze zoon. Hoe en wanneer gaan wij hem überhaupt uitleggen wat er is gebeurd?’’

Verslaggever Iris van den Boom volgt de zaak namens AD Amersfoortse Courant: „Hij zat helemaal klem met zichzelf. En dat vond ik heel naar. Ik had echt met hem te doen.’’

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Baris controleerde zijn ex-vriendin vaak. Zo wilde hij de pincode van haar telefoon, zodat hij kon zien met wie ze contact had. Ook belde hij haar vaak. Als Gizem tijdens een feestje niet opnam, belde hij haar vijftig keer. Vervolgens besloot hij om langs te gaan, waarna het uit de hand liep.

Daarover blijft hij later nog steeds boos, en zoekt hij haar op school op. Als Gizem en een vriendin vervolgens bij hem in de auto stappen, volgt een dollemansrit. Baris remt op onverwachte momenten, waarna de vriendin uitstapt en naar huis loopt. Later zet hij Gizem bij het huis van die vriendin af, om vervolgens urenlang voor de deur te blijven wachten. Diezelfde avond vindt er een explosie plaats bij het huis van Gizem.

Rechtbankverslaggever Niels Dekker volgt de zaak namens AD De Dordtenaar. „Je ziet dat het blijkbaar een soort van normaal is dat de volgende stappen worden ingezet. Dat je als ex-vriendje gewoon denkt: „Oh, ik ben boos. Ik ga een aanslag plegen. Dat vind ik wel een bizarre ontwikkeling.’’

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Zwavelzuur is een gootsteenontstopper en zorgt dat Nadia voor haar leven lang verminkt is. In de rechtbank zitten twee verdachten: José en Amory. José is via Snapchat gevraagd een klus te doen en hij zegt dat hij de vrouw alleen achtervolgd heeft, Amory ontkent elke betrokkenheid en beroept zich op zijn zwijgrecht.

In de rechtbank leest de slachtofferadvocaat van Nadie en verklaring voor. „Jullie hebben niet alleen mijn huid beschadigd, maar ook mijn ziel. Waarom hebben jullie dit gedaan? En waar heb ik dat aan verdiend?’

Verslaggever Adrianne de Koning volgt de zaak namens AD Rotterdams Dagblad: „Het is voor haar heel lastig waarom zij nou verminkt moest worden, en dat zullen we ook nooit weten. Dat maakt het voor haar heel moeilijk.’’

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Als Tameem weer naar buiten loopt, springt hij snel achterop en roept: ,,Rijden, rijden!'' Mark rijdt weg en ziet pas later dat Tameem een grote bak met telefoons heeft meegenomen. Die telefoons zijn van leerlingen die een tentamen maakten en hun telefoon moesten inleveren.

Mark wist niks van het plan, vertelt hij in de rechtbank, en hij wil er ook niks mee te maken hebben. Daarnaast werd er ook nog váls geld in zijn slaapkamer gevonden.

Rechtbankverslaggever Niels Dekker volgt de zaak namens AD De Dordtenaar. Hij zat zelf óók op Het Stedelijk Dalton Lyceum en hoorde veel bekende details in de rechtbank: „Het schoolgebouw is nog nagenoeg identiek aan die tijd, dus dat is wel makkelijk qua ingangen en dergelijken.’

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Nadat ze is aangereden, belandt Ans in het ziekenhuis. Daar viert ze haar 77ste verjaardag. Enkele maanden later overlijdt ze aan de gevolgen van een COPD-aanval. In de rechtbank vertelt haar familie over hun moeder: „Beste Hamse, dit is Ans na de aanrijding en maanden voor haar overlijden”, zegt haar schoonzoon, terwijl foto’s van haar verwondingen in de rechtbank worden getoond.

De advocaten van Hamse D. vragen om vrijspraak van de verdachte: ,,Het is niet zo dat ze is overleden door de verwondingen van het ongeval, maar door een longziekte waar ze al jaren aan leed.’’

Verslaggever Michiel van Gruijthuijsen volgt de zaak namens AD Haagsche Courant en bezoekt haar in het ziekenhuis: ,,Dat was gewoon niet leuk om te zien natuurlijk. Ik zag er een vrouw liggen met heel veel energie, die bij wijze van spreken eigenlijk vastgeketend lag in een ziekenhuisbed.’’

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Als agenten tijdens de jaarwisseling van 2023-2024 moeten ingrijpen in Delft, loopt het behoorlijk uit de hand. Een van de aanwezige agenten is Willem. Hij wordt door een man in een grijs trainingspak van zijn fiets gegooid.

Die verdachte is de 31-jarige Ismail. Hij moet zich in de rechtbank verantwoorden nadat hij werd herkend op camerabeelden. Rechercheurs zagen een foto van hem op sociale media, waarop ze hem op meerdere punten herkenden van de beelden van die avond. Zelf ontkent Ismail dat hij het was: „Ze hebben me herkend aan mijn oren? Dat vind ik heel knap, maar ze hebben niet mijn gouden tanden gezien? Die zie je gewoon als ik praat?’’

Hij zegt dat hij die avond een feestje wilde vieren: „We hebben gewoon vuurwerk afgestoken. Geen illegaal vuurwerk, ik zou niet weten waar je dat moet kopen.’’

Volgens het Openbaar Ministerie is het wel duidelijk dat Ismail degene is die agent Willem van zijn fiets trok: „Ik snap niet dat je aan zoiets meedoet, en al helemaal niet dat je een agent van zijn fiets trekt. Deze mensen staan klaar om iedereen te helpen, je hoort hen met respect te behandelen."

Verslaggever Stijn Tielemans volgt de zaak namens AD Haagsche Courant: „De politie hoopt dat het vuurwerkverbod gaat helpen op dit soort avonden. Dat moeten we in de praktijk nog zien. Wat er ook gebeurt is dat politie en justitie bekende raddraaiers op dit soort avonden een gebiedsverbod of meldplicht opleggen.

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Justitie verdenkt hem ervan dat hij de bommen heeft geplaatst. Bij een van de slijterijen wordt namelijk een lollystokje gevonden, met zijn dna erop. En als de politie verder onderzoek doet, blijkt dat zijn telefoon in de bewuste nachten in de buurt van de slijterijen is geweest.

Toch blijft de verdachte in de rechtbank ontkennen dat hij de explosieven plaatste, terwijl zijn kleding op video te zien is: „Dus iemand liep rond met uw kleren aan, nam uw telefoon mee en liet uw DNA achter?’’, vraagt de rechter. „Dat is toch wel een gek verhaal?’’ „Ja, dat is een beetje gek,’ gaf de verdachte toe.

De verdachte vertelt tijdens de zitting dat hij moeite heeft zijn boosheid te beheersen. „Ik wil graag leren hoe ik mijn boosheid kan voorkomen, want anders ontplof ik.’’ Na een tijdje is hij klaar met de zitting: „Ik ben op, ik heb geen zin meer om te praten. Ik leg het in uw handen.’’

Verslaggever Michiel van Gruijthuijsen volgt de zaak namens AD Haagsche Courant: „Het wordt een vrij lastig vonnis, want het is duidelijk dat deze man hulp nodig heeft. Dat zegt hij zelf ook. Maar als je eerst een paar jaar cel moet uitzitten, en dan pas een behandeling krijgt, dan is het natuurlijk de vraag hoeveel zin dat nog heeft. Zeker gezien zijn leeftijd.’’

See omnystudio.com/listener for privacy information.

In de rechtbank vertelt Nicolien hoe ze haar favoriete rondje liep, door een park dat haar zeer dankbaar is. „Ik zie vanuit mijn ooghoek dat je naast me fietste, en voel hoe jij me bij mijn bil grijpt. Sindsdien schrik ik als ik een wielrenner zie.’’

Uiteindelijk worden er camerabeelden van de man gemaakt. Hij heeft zeker dertig vrouwen betast en moet zich in de rechtbank verantwoorden. Hij blijkt een hyperseksuele stoornis te hebben.

Verslaggever Serena Hofman volgt de zaak namens AD Groene Hart: „Je betrekt zoiets gelijk op jezelf, stel je voor dat je aan het wandelen of fietsen bent, en ineens komt iemand langs je die je ergens op je lichaam vastpakt, dat kan elke vrouw overkomen.’’

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Abdel zegt dat het gezicht van Imane er ineens anders uitzag, en dat ze niet meer reageerde. Hij is in Utrecht met haar naar buiten gerend, naar het consultatiebureau dat om de hoek van zijn huis is. Daar is Imane gereanimeerd. Maar wat er gebeurde in de woning? Niks, zegt Abdel.

Volgens het Openbaar Ministerie klopt daar niks van. Er moet iets gebeurd zijn in die kamer waardoor Imane blauwe plekken en inwendige bloedingen opliep.

Van de eerste verdieping valt

Het letsel is volgens de officier van justitie te vergelijken met letsel dat je oploopt als je van de eerste verdieping naar beneden valt. „Wie het aankan moet op YouTube filmpjes kijken over het shaken baby syndroom. Daar zie je hoe het hoofd enorm hard heen en weer wordt geschud. Als dat tien, twintig seconden wordt gedaan, kan er in het lichaam van alles gebeuren.’’

Verslaggever Ard Schouten volgt de zaak namens AD Utrechts Nieuwsblad: „Je zat af en toe met koude rillingen in de zaal, het is zo ingrijpend. Als je denkt aan dat kindje dat zich niet kan verweren en niet kan vertellen wat er is gebeurd, dan voel je hoe machteloos zij is geweest.’’

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Op één avond sloeg Timo met enkele vrienden meerdere keren toe. Eerst bestelen ze een groepje in het Utrechtse Griftpark. Daar zou hij onder meer in een jas hebben gezocht naar waarevolle spullen. Daarna werd in een ander park een jongen overvallen, om ook nog iemand neer te slaan op een fietspad.

Het past in een trend van dit jaar. Als vrienden problemen hebben met iemand laten ze dat Timo weten, die vervolgens die jongen mishandelt. Hij zegt spijt te hebben en is behandeld in een kliniek. ,,Ik heb een last op mijn schouders door mijn verleden en daarom vind ik het belangrijk wat anderen van mij vinden. Het is mijn eigen frustratie die ik op anderen afreageer.‘’

Verslaggever Rachel van Kommer volgt de zaak namens AD Utrechts Nieuwsblad. ,,Hij kán het nog veranderen, hij kan nog op het goede pad terechtkomen. Je hoopt dat zo iemand het licht ziet en nog een mooie toekomst tegemoet gaat, maar zeker weten doe je dat nooit.‘’

See omnystudio.com/listener for privacy information.

In het begin gebruikt Soufian zijn eigen salaris om van te gokken. Niemand heeft iets door, zelfs zijn vriendin niet. Op een gegeven moment wil hij meer en meer inzetten, om toch ooit een klapper te kunnen maken.

Daarvoor gebruikt hij de rekening van zijn werkgever. Als boekhouder lukt het hem om gedurende anderhalf jaar 255.390,99 euro over te maken. In de rechtbank zegt hij niet te snappen wáárom hij dat deed: „Als ik geld naar mezelf overmaakte zag ik alleen cijfertjes, ik voelde geen emoties.’’

Rechtbankverslaggever Niels Dekker volgt de zaak namens AD Rotterdams Dagblad, waarin de verdachte nog geen geld heeft terugbetaald: „Dat is een beetje het wrange bij zo’n rechtszaak. Als je zoveel schuldgevoel hebt, dan alleen al als gebaar, ga je dan toch gewoon al geld overmaken? Maar het lijkt wel of de impasse waar Soufian in heeft gezeten tijdens het gokken, dat dat ook daarna heeft voortgeduurd.’’

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Isabel woont met haar drie kinderen in Rotterdam. Haar ex Usher is de vader van haar jongste kind. Ze hebben een korte relatie gehad, maar zijn nu uit elkaar. Op een gegeven moment staat Usher plotseling weer in haar woning. Hij neemt haar mee naar de slaapkamer en slaat haar daar. Isabel wil zo graag weg dat ze uit het raam is gesprongen om aan hem te ontsnappen.

In de rechtbank geeft Usher toe dat hij haar heeft geslagen, en zegt hij dat hij spijt heeft. ,,Het spijt me echt wat er gebeurd is. Ik wilde echt niet dat het zover zou komen. Ik heb mijn best gedaan dat dat alles goed zou verlopen. Het was een dame waar ik heel veel van hield.’’

Verslaggever Adrianne de Koning volgt de zaak namens AD Rotterdams Dagblad: ,,Een van de dingen waar je je zorgen over maakt bij huiselijk geweld is de kans op herhaling. Helaas zijn er hele verdrietige verhalen van vrouwen die in zo’n situatie hebben gezeten waarbij de dader terugkwam en opnieuw geweld gebruikte, met als gevolg de dood.''

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Aan de telefoon vertellen de agenten dat er iemand komt om Johanna’s dure sieraden op te halen. Tijdens het gesprek staat Hafid voor de deur, maar Johanna vertrouwt het niet en stuurt hem weg.

Dan belt Ilyas aan. Hij laat een legitimatiebewijs van de politie bewijst, en dus geeft Johanna haar sieraden, met een waarde van twee ton, aan hem. Als hij wegrent weet ze dat het niet klopt en roept ze naar een buurman: ‘Hij heeft me bestolen!’

In de rechtbank vertelt Hafid dat hij terugging naar de auto en dat Ilyas het toen probeerde. Maar daar is Ilyas het niet mee eens: ‘Je liegt!’, roept hij.

Verslaggever Michiel van Gruijthuijsen volgt de zaak namens AD Haagsche Courant. ,,Johanna is zo overtuigd aan de telefoon. Je kan zeggen dat ze slimmer had moeten zijn, maar mag je ook nog een beetje vertrouwen hebben in de mens? Als je iedereen moet wantrouwen, wordt het wel heel vervelend.’’

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Een dag later wordt Steven, de bestuurder van het busje, op straat neergeschoten. Hij raakt zwaargewond. Steven zal de rest van zijn leven maximaal een half uur per dag zonder beademing kunnen. Hij ligt de hele dag in bed in een speciaal verzorgingstehuis en kan zijn zoontje nooit meer optillen.

In de rechtbank doet Gideon zijn verhaal. Hij zegt dat hij nog boos was en daarom zijn pistool pakte. Ook geeft hij aan spijt te hebben, en vindt hij het terecht als hij straf krijgt. Steven vertelt dat hij ‘beter doodgeschoten had kunnen worden, daar had hij meer aan gehad.’

Verslaggever Eric van Oosterom volgt de zaak namens AD Rotterdams Dagblad. ,,In de rechtbank werd een video van Steven getoond en die heeft me echt geraakt. Je ziet hem in een bed liggen en je hoort het geluid van de pomp van de beademingsmachine. Als je hem dan hoort vertellen dat hij niks meer kan, alleen zijn hoofd kan hij bewegen..’’

See omnystudio.com/listener for privacy information.

De 25-jarige taxichauffeur zou namelijk niet alleen personen vervoeren, maar zou betrokken zijn bij een verdwenen partij drugs. Die had hij moeten afleveren, maar hij zegt dat hij bestolen is. Degene die de drugs leverde, wil daarvoor geld zien en totdat er is betaald, wordt Nouri niet vrijgelaten.

Tijdens de mishandeling wordt Nouri vaak geslagen en geschopt. Ook wordt er een wapen getoond. Om geld te krijgen, worden vrienden en familieleden van het slachtoffer gebeld en zij zien daardoor wat er met Nouri is gebeurd.

In de rechtbank geven alle drie de verdachten aan dat ze weinig hebben gedaan. ,,Ik heb geprobeerd het schoppen en slaan tegen te houden’’, zegt de 21-jarige Ryan. Een andere verdachte zegt dat hij lag te slapen tijdens het urenlange geweld.

Verslaggever Stijn Tielemans volgt de zaak namens AD Haagsche Courant: ,,Nouri droomde van een eigen taxibedrijf, maar die droom heeft hij opgegeven omdat hij te bang is om mensen te vertrouwen. Hij wordt nog elk uur gebeld door zijn familie, om te kijken of het wel goed gaat. Dat zij hebben gezien wat hem is aangedaan, vindt hij erger dan het fysieke geweld zelf.‘’

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Suraya en Vishal hebben een lange relatie onder druk. In het begin hebben ze het leuk samen, maar hij mishandelt haar steeds vaker. Op een avond wil hij dat ze eten op zijn bord schept, maar dat weigert ze . Hij wordt woest, en gooit het eten over haar hoofd heen. Douchen mag pas de volgende ochtend, hij sluit zelfs het water af.

In de rechtbank moet Vishal zich verantwoorden voor het schot dat hij gelost heeft op Suraya. Volgens hem ging dat per ongeluk: hij nam dan wel een wapen mee, maar dat was puur om haar te intimideren. Het schot zou echt per ongeluk zijn. De kogel gaat dwars door het oog van Suraya haar hoofd in, en haar familie moet zelfs afscheid van haar nemen. Wonderwel overleeft ze het.

In de rechtbank vertelt Suraya haar verhaal: ,,Ik wil sterk zijn en andere vrouwen steunen.‘’

See omnystudio.com/listener for privacy information.

See omnystudio.com/listener for privacy information.

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Het overkomt de Utrechtse advocaat Viktor. Eerst staat er een man voor zijn deur, die hem een brief wil overhandigen, maar daar heeft hij geen interesse in. Later ontvangt hij berichten en zelfs rouwkaarten met zijn naam erop, allemaal met als doel hem zover te krijgen dat hij een bedrag van 170.000 euro overmaakt.

De man wordt afgeperst door vier verdachten, waarbij de leider van het stel de 69-jarige Jasper is. Hij had een beddenzaak die failliet ging en volgens hem is die afhandeling door Viktor niet goed gegaan. Daarom wil hij geld zien.

Verslaggever Ard Schouten volgt de zaak namens AD Utrechts Nieuwsblad: ,,Wat je standaard ziet in dit soort zaken, is dat de rechtbank fel is omdat het gaat om advocaten, die onze rechtsstaat beschermen. En als je dat niet hard aanpakt, is het hek van de dam.‘’

See omnystudio.com/listener for privacy information.

In de rechtbank wordt duidelijk dat Valentino door zijn zware ADHD geen opleiding kan afmaken, en ook geen werk kan vinden. Om toch geld te verdienen, is hij gaan vloggen. Een van die vlogs is het filmpje dat hij in de tram opneemt, zo legt hij uit in de rechtbank: ,,Ik liet me meeslepen om meer views te behalen. Ik probeerde een leuk, geaccepteerd karakater neer te zetten. Dat klinkt nu heel dubbel, maar ik wilde dat de content goed bekeken zou worden, voor views en uiteindelijk om geld te verdienen.‘’

Het slachtoffer is de weken na het incident niet naar buiten gegaan, vertelt zijn advocaat: ,,Hij voelde zich niet veilig om naar buiten te gaan en ook was hij bang om verdachte nog tegen te komen in diezelfde tram. Hij heeft wekenlang last gehad van paniekaanvallen en had uit het niets huilbuien.‘’

Verslaggever Jorina Haspels volgt de zaak namens AD Haagsche Courant: ,,Dit zal hij vast niet fijn vinden om te horen, maar ik zag eigenlijk een beetje een sneu iemand, die met zijn sneue gedrag toch wel heel veel schade kan aanrichten. Maar uiteindelijk is het gewoon eeen mannetje met echt heel heftige ADHD die er op dat vlak wel een beetje hulp kan gebruiken.‘’

Het audiofragment dat je hoort in de aflevering komt het uit tv-programma Eva.

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Remy is een van die mannen, die zich in chats voor heeft gedaan als jonge vrouw. Op een gegeven moment wil hij afspreken met de chatter, om ze te confronteren met hun daden. Hij spreekt af met Max op het centraal station in Den Haag, en filmt hem. Ook twee andere mannen worden op deze manier geconfronteerd door Remy.

Dit filmpje wordt op social media gedeeld, ook al zeggen meerdere mannen dat ze enkele tientjes hebben betaald om te voorkomen dat het filmpje online wordt gezet. In de rechtbank legt Remy uit waarom hij dat deed: ,,Ik vind dat er te weinig aandacht aan wordt besteed door de media. De straffen zijn veel te laag.‘’ In de rechtbank vertelt slachtoffer Max zijn verhaal: ,,Ik ben verhuisd omdat ik me in mijn eigen woonplaats niet meer veilig voelde. Er waren vechtpartijen en doodsbedreigingen, ook via social media. En wat ik het meest verschrikkelijke vind, is dat mijn kinderen, vooral mijn zoon van 21, hier ook ontzettend veel last van hebben en ondervinden.‘’

Rechtbankverslaggever Michiel van Gruijthuijsen volgt de zaak namens AD Haagsche Courant: ,,Wat mij aan Max opviel in de rechtszaal, was dat hij zei: je mag mijn stem laten horen zoals die is. Hij hoeft niet vervormd te worden. Doe het maar luid en duidelijk.‘’

See omnystudio.com/listener for privacy information.

De 52-jarige Tiffany leerde haar vriend Piet kennen via Marktplaats. Ze kocht een tafel van hem, en het contact mondde uit in een relatie. Maar ze vertelt hem dat ze wordt afgeperst door een ex, die haar zelfs ontvoerd heeft. In totaal maakt Piet maar liefst zes miljoen euro naar hem over.

Maar dat geld is niet naar een ex gegaan, stelt het Openbaar Ministerie. Volgens het OM gebruikt Tiffany het geld om een luxeleventje te leiden, en begint ze er zelfs een horecagelegenheid mee, die op naam komt te staan van haar echtgenoot. Ook hij is verdachte in de zaak. Het raakt Tiffany, die zegt dat ze onschuldig is: ,,Ik zou een golddigger zijn, een geldbeluste heks, een hoer. Allerlei dingen die je hoort, wat zowel voor mij als niet mijn kinderen fijn is. Ik heb nog nooit een rijke man gehad en ik heb nog nooit mijn hand opgehouden.‘’

Verslaggever Michiel van Gruijthuijsen volgt de zaak namens AD Haagsche Courant: ,,Het is een verhaal met zoveel bijzondere eindjes eigenlijk. Het gaat over oplichting, het gaat over mooie verhalen verzinnen en vertellen. Een soort van schijnwereld ophouden waar waarin eigenlijk tientallen mensen zijn getrapt. Maar heel veel mensen geloofden ook dat dit haar echte wereld was.‘’

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Het stel is al jarenlang samen en heeft elkaar ontmoet in 1993 in een GGZ-instelling, waar ze beiden werden opgenomen wegens schizofrenie. Ze hadden regelmatig ruzie, maar leken op andere momenten heel gelukkig. Ze hebben eigenlijk met vrijwel niemand contact: geen familie, geen vrienden.

Tot het fatale moment in november 2023. Ze hadden ruzie gehad, vertelt Bert in de rechtbank. Hij zegt dat hij de avond ervoor op de bank is gaan slapen, en Rinalda de volgende ochtend dood heeft gevonden. Pas die avond belde hij de politie en vertelt hij dat hij zijn vrouw heeft gedood.

In de rechtbank is zijn verhaal plotseling anders: daar vertelt hij dat hij de schuld op zich heeft genomen, omdat hij anders alleen achter zou blijven. Hij zit nu in de gevangenis, en ‘heeft het daar best naar zijn zin’.

Verslaggever Rachel van Kommer volgt de zaak namens AD Utrechts Nieuwsblad: ,,Ik vond het vooral heel treurig. Ergens leek het alsof ze het samen heel fijn hadden. Maar je kunt je afvragen of zo geïsoleerd met elkaar leven wel gezond is. En ik denk dat het antwoord daarop in dit geval is van niet.‘’

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Als Anton* het vuilnis buiten zet, laat hij de deur op een kiertje staan. Dan glipt de kat binnen. Anton wil het dier zijn huis uit zetten, maar vertelt in de rechtbank dat hij ‘in gevecht raakte met het dier'. En dat is wel duidelijk: hij zegt het dier weg te wilen jagen, maar vertelt ook dat hij werd aangevallen: ,,Ik werd aangevallen door die kat. Met zijn nagels! Miaaaaaauw!‘’

Het baasje van Evert, dat op zoek naar de kat, ziet bij een blik in het huis dat het bloed hoog op de muren zit. Hij besluit niet naar binnen te gaan en weet genoeg: Evert leeft niet meer.

In de rechtbank heeft Anton moeite om zich te houden aan de regels in een rechtzaak: hij praat vaak door de rechters heen, die daar meerdere keren wat van zeggen. Volgens Anton wilde hij het dier niet doden, maar kwam dat doordat ze in gevecht raakten.

Rechtbankverslaggever Niels Dekker volgt de zaak namens AD De Dordtenaar: ,,Het is vooral gruwelijk wat katertje Evert is aangedaan, waarbij denkt: Hoe haal je het in je hoofd? Hoe kan je zo ver komen? Waarom kan je zo’n onschuldig lief beestje dit aandoen?‘’

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Het gaat mis wanneer Birgitta en Stanley in de auto stappen en weg willen rijden. Vanuit de bosjes komt Cailash op hen af, gooit een steen naar de auto en steekt vervolgens Stanley dood. Birgitta raakt gewond aan haar arm, maar weet het drama te overleven. Wat Cailash bezield heeft is lange tijd onduidelijk.

In de rechtbank vertelt de dochter van Stanley over het leed dat haar is aangedaan. ,,Je hebt de levens van zijn dierbaren onomkeerbaar verwoest. Papa, dit heb jij niet verdiend. Dit is een gruwelijk onwaardig einde, zonder fatsoenlijk afscheid. Mama is bij ons, we houden haar vast. Wij dragen papa en nana (Surinaams voor de vader van je moeder, red.) Stanley voor altijd in ons hart.'' Ook vertelt ze hoe haar zoontje haar vaak vraagt ‘waarom is nana Stanley weggegaan zonder gedag te zeggen? Hij was toch mijn vriend?’

Zelf vertelt Cailash, die tijdens de steekpartij een psychose bleek te hebben, nog altijd moeite te hebben met zijn daden. ,,Elke dag heb ik er moeite mee, ik heb mijn leven niet zo gewild. Ik wil mijn excuses aanbieden, ik doe er alles aan dat dit nooit meer zal gebeuren.’’

Verslaggever Jorina Haspels volgt de zaak namens AD Haagsche Courant: ,, Iemand die zoiets doet vanuit een ziekte, dat is bijzonder. Het is afschuwelijk, maar de verdachte is ook ziek. De onmacht die daarbij hoort blijft indrukwekkend en triest in dit soort zaken.’’

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Tarik wordt verdacht van drie steekpartijen op de Balijelaan en van het stelen van een tas. In zijn huis wordt een schaar met DNA-materiaal van een slachtoffer gevonden, en ook een tas van een ander slachtoffer. Daarnaast heeft hij gepind met de pinpas van een van de slachtoffers. Zelf zegt hij dat hij de heeft tas gevonden toen hij lege flesjes en blikjes verzamelde voor het statiegeld.

In de rechtbank beroept Tarik zich vaak op zijn zwijgrecht, mede omdat hij bezig is met een ‘eigen zaak’. Hij denkt dat er een chip in zijn lijf is gezet, waardoor hij geweld pleegt: ,,Dat is gedaan door mensen die politiek actief zijn in de Eerste en Tweede Kamer, maar ook door mensen achter de schermen.‘’

Verslaggever Ard Schouten volgt de zaak namens AD Utrechts Nieuwsblad: ,, Een van de slachtoffers vertelde dat ze nadat ze werd gestoken weer bij haar ouders is gaan wonen. Ze durfde het huis niet uit en voor ze gaat slapen moet haar vader alle ruimtes checken. Het is net als toen ze klein was: toen was ze bang dat er iets onder haar bed lag, zoals veel kinderen hebben. Ik kan me dat zo goed voorstellen, dat je overal bang bent.‘’

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Je kunt nog op ons stemmen voor de Radioring: https://radioring.avrotros.nl/#/categorie/4/725/de-zaak-x

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Dat is het Juliana-kinderziekenhuis in Den Haag. Volgens Sara vinden ze daar dat Tess heel versuft is en begrijpen ze niet dat ze dat bij het Alrijne niet geconcludeerd hebben. Uit onderzoek blijkt dat Tess sporen van oxycodon in haar lijf heeft: een zeer sterkte pijnstiller. Maar hoe kan het meisje van elf maanden oud die binnengekregen hebben?

Het OM zegt dat Sara die heeft toegediend, nadat ze wegreed bij het Alrijne Ziekenhuis. Maar Sara ontkent dat: volgens haar kan het ook zijn dat het door haar ex-vriend, de vader van Tess komen. Die gebruikt namelijk cocaïne, en cxycodon is een van de sporen die achterblijft na cocaïne-gebruik. Het is aan de rechtbank om te bepalen wat er nou gebeurd is, en of Sara strafbaar is.

Verslaggever Jorina Haspels volgt de zaak namens AD Haagsche Courant: ,,In de telefoon van Sara zijn veel opvallende zoektermen gevonden. Maar ze had overal een heel goed antwoord op. Ik denk ook dat als je mijn zoekgeschiedenis gaat bekijken, dat er dan ook opvallende dingen uitkomen.‘’

See omnystudio.com/listener for privacy information.

In de auto komt Donovan zenuwachtig over, vertelt Neal. ,,Normaal lacht hij altijd, maar die dag was het anders dan normaal. Hij zat ook de hele tijd op zijn telefoon.‘’ Later blijkt dat Donovan contact had met zijn nieuwe vriendin, en haar ex. Hij zou haar geappt hebben dat ‘hij iets bij hem zou achterlaten'.

Eenmaal in Den Haag parkeert Donovan de auto voor de woning van de ex, en moet Neal een flesje cola uit de achterbak halen. Maar daarin zit geen cola, maar een doorzichtige vloeistof: benzine. Donovan neemt het mee, giet het in de brievenbus en steekt een cobra aan. Maar die ontploft direct: Neal verliest zijn linkerarm en een deel van zijn rechterhand. Hevig bloedend zakt hij in elkaar. Korte tijd later overlijdt hij.

In de rechtbank heeft Neal het er nog altijd moeilijk mee, vertelt hij. ,,Achteraf had ik het moeten voorkomen. Toen ik zag dat hij vuurwerk pakte had ik hem tegen moet houden, naar de grond moeten duwen ofzo. Dat zou het beste zijn.‘’

Verslaggever Michiel van Gruijthuijsen volgt de zaak namens AD Haagsche Courant: ,,Wat wel mooi was, is dat na de zaak liep Neal naar een van de nabestaanden van Donovan, en zij liepen arm-in-arm de zaal uit. Ze kunnen samen het verlies gaan verwerken.‘’

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Op een gegeven moment gedraagt de groep zich zo lastig, dat de politie moet ingrijpen. Een van de agenten die wordt opgeroepen is Milan. Als hij aankomt, zijn collega's al bezig de groep weg te sturen. Maar dat wil de groep duidelijk niet.

Een van de leden van de groep is Kees. Omeedere keren vragen of hij weg wil gaan, geeft Milan hem een duw. Ook na herhaaldelijk duwen gaat Kees niet weg, en dan deelt hij een klap uit in de nek van Milan. Die reageert door hem een aantal keer te slaan te slaan met zijn wapenstok. ,,Ik zag dat hij flink bloedde. Normaal zie je zo'n wond als je hulp verleent, nu keek ik en had ik dat zelf gedaan. Dat was meer dan schrikken.‘’

In de rechtbank moet Milan zich verantwoorden voor het geweld dat hij gebruikte. Volgens hem waren de klappen een reactie op de klap die Kees uitdeelde: ,,Hij heeft een selectief geheugen. Hij weet nog wel hoe hij geslagen werd, maar niet wat daarvoor gebeurde.‘’

Verslaggever Iris van den Boom volgt de zaak namens AD Amersfoortse Courant: ,,Ik vond het heel bijzonder om Milan daar te zien zitten, in zijn uniform. Normaal zie je wel agenten in de rechtbank, om de verdachten naar binnen te brengen, maar nu had een agent echt de hoofdrol.‘’

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Met 32.000 euro op zak gaat Hamza naar Vlaardingen, om anderhalve kilo coke te kopen. Eenmaal ter plekke vertrouwt hij het niet meer. Mustafa, de bewoner van het huis wordt naar de keuken gebracht, en zit daar op zijn knieën, met zijn armen op de grond. Als het broertje van het slachtoffer langskomt omdat hij zijn broer niet kan bereiken, moet hij naast hem gaan zitten.

Volgens de verdachte gaat zijn wapen per ongeluk af. Volgens de broer van het slachtoffer niet: hij zegt dat er bewust wordt geschoten. Het is aan de rechter om te bepalen wat de waarheid is. De verdachte heeft in ieder geval spijt van de gebeurtenissen, vertelt hij in de rechtbank. ,,Als ik had geweten dat ook de vrouw en het slachtoffer in huis waren, was ik nooit naar binnen gegaan. Drugs en familie houd je gescheiden.‘’

Het slachtoffer raakte ernstig gewond en is afhankelijk van zorg, zo bleek voorgelezen in een slachtofferverklaring van zijn vrouw: ,,Hoe kan ik mijn driejarige dochtertje vertellen dat papa nooit meer een verhaaltje voorleest voor het slapengaan? Hoe kan ik mijn zoontje uitleggen dat papa hem nooit meer naar de voetbal brengt of hem blij opwacht op het schoolplein?

Verslaggever Stephan Reket volgt de zaak namens AD Rotterdams Dagblad: ,,Ik zal nooit vergeten dat het slachtoffer maandenlang met een kogel in zijn hoofd heeft gelegen, wonder boven wonder dat hij nog leeft. Kennelijk zit er toch een engeltje op de schouder van deze man, hoewel zijn vooruitzichten niet heel positief zijn.‘’

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Aan de ene kant van de parkeerplaats staat Jacob met een groepje vrienden, aan de andere kant staat Umar met zijn broer Marouan en nog wat vrienden. Nadat er gescholden en uitgedaagd wordt , vliegt Umar Jacob aan, waarbij Jacob meerdere steekwonden oploopt. Vrienden brengen Jacob naar het huis van zijn moeder, die hem direct naar het ziekenhuis brengt.

In de rechtbank wuiven Umar en Marouan de verdenkingen weg als ‘een complot’ en ‘een mooi verzonnen verhaaltje’. De sfeer in de rechtbank is broeierig en er staan meerdere agenten klaar om in te grijpen, mocht dat nodig zijn.

Rechtbankverslaggever Niels Dekker volgt de zaak namens AD De Dordtenaar: ,,Jacob is een beer van een vent, echt een grote gast. Hij schaamt zich voor de gevolgen van de steekpartij en heeft zijn kinderen nog niets vertelt over die avond. ‘Ik heb moeten vechten voor mijn leven, tegen twee broers die het op mij gemunt hadden’, , dat is wel een uitspraak die me raakte.‘’

See omnystudio.com/listener for privacy information.

In de rechtbank is Carolien emotioneel onder de gebeurtenissen op deze beruchte weg: ,,Het maakt me niet uit wat er met mij gebeurt, of welke straf ik krijg. Ik zit hier niet te huilen uit zelfmedelijden, maar omdat het me aangrijpt, voor de nabestaanden en slachtoffers.‘’

Maar de nabestaanden twijfelen aan de oprechtheid van Carolien. Na het fatale ongeluk in april 2023 is ze nog betrapt op bellen achter het stuur, en het spoor oversteken terwijl de spoorbomen al dicht waren. In de rechtbank is de sfeer dan ook zeer emotioneel, zeker rond de slachtofferverklaring van Ezra's achtjarige broertje, en die van de kinderen van Betty

Verslaggever Ard Schouten volgt de zaak namens AD Utrechts Nieuwsblad. ,,Het was heel heftig om die te horen. Ze zeggen dat tijd alle wonden heelt, maar als je dit dan hoort.. Dan is dat gewoon niet zo.‘’

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Rudy is met zijn broertje in de hal van het appartementencomplex waar hun oma woont. Daar is Iris ook. Rudy vertelt in de rechtbank dat de twee een discussie hebben, waarna hij hoog in zijn emotie zit: ,,Ik had mezelf niet meer onder controle.” Op camerabeelden is te zien dat hij vijf minuten lang inschopt en slaat tegen zijn ex: hij schopt in haar buik en in haar gezicht. Ook trekt hij haar aan haren door de hal.

Het broertje van Rudy is zo onder de indruk dat hij in shock raakt en in elkaar zakt. Na een aantal minuten komt Rudy weer bij zinnen. In de rechtbank zegt hij dat de discussie de oorzaak was: ,,Ik vind het natuurlijk vervelend.”

Rechtbankverslaggever Niels Dekker volgt de zaak namens AD Rotterdams Dagblad: ,,Op zijn gezicht zag ik een zweem van schaamte als het over die vijf minuten ging. De vrouw is echt ernstig toegetakeld, ze was bont en blauw.”

See omnystudio.com/listener for privacy information.

De verdachte is de dan 48-jarige Alex. Hij is verward, en later concluderen deskundigen dat hij vaak agressief wordt als hij angstig is. Dat is hij op die avond. Zijn moeder belt op die avond de politie na een ruzie over een deur. Maar als er agenten voor de deur staan, vertrouwt de man het niet en wordt hij agressief.

De agenten proberen de man te kalmeren, maar dat mislukt. Het gaat zelfs zo ver, dat hij op de agenten schiet met en kruisboog. . In de rechtbank heeft de man spijt van alle gebeurtenissen, zo legt hij ook uit aan de rechters: ,,Nou meneer, dit had never nooit niet mogen gebeuren.‘’

Verslaggever Ard Schouten volgde de zaak namens AD Utrechts Nieuwsblad: ,,Het is een bijzondere verdachte, hij heeft overal een mening over. Zijn advocaat zei het ook wel mooi: ‘Dit is de witte raaf onder de verwarde mensen. Ja, meneer is een wijsneus. Maar zeker niet crimineel geworteld’.‘’

See omnystudio.com/listener for privacy information.

De twee zetten hun acties professioneel op: verkopers gaan langs de deuren, gekleed in een hesje met het logo van de stichting. Ze dragen een keycord met een pasfoto van zichzelf, en ook hier staat het logo op. De kalenders en ansichtkaarten die ze hebben kosten 9,99 euro, ende opbrengst zou gaan naar zieke kinderen.

De verkoop moet ongeveer een miljoen euro opgeleverd hebben, stelt het OM. Maar in de praktijk ging er maar heel weinig geld naar de zie kinderen. In de rechtbank geeft verdachte Ali toe dat er te weinig geld naar de kinderen gingen, maar dat hij zelf tonnen zou hebben verdiend? Nee, dat klopt ook weer niet, zegt hij.

Verslaggever Sander Sonnemans volgt de zaak namens AD Rotterdams Dagblad: ,,Ze hebben dit een paar jaar achter elkaar gedaan. En als je dat dag in dag uit doet, kan dat aardig wat opleveren. Mensen geven vaak gul als het om zieke kinderen gaat.‘’

See omnystudio.com/listener for privacy information.

In het begin zorgt Yusuf goed voor zijn werkneemsters. Ze krijgen cadeautjes, gaan met hem uit eten en krijgen massages. Zelf vertelt Yusuf in de rechtbank zijn motto: ,,Bij de Albert Heijn is de klant koning, hier zijn jullie de koning en de klanten zijn de honden.‘’ Hij doet alles voor zijn vrouwen, maar dat duurt niet lang.

Want na een tijdje gaat hij steeds meer eisen van de vrouwen. Ze moeten dagen achter elkaar werken, moeten seksuele handelingen uitvoeren die ze niet willen en houden minder geld over. Meerdere vrouwen doen aangifte, en dus moet Yusuf zich verantwoorden in de rechtbank.

Verslaggever Eric Oosterom volgt de zaak namens AD Rotterdams Dagblad: ,,Twee van de vrouwen waren zelfs verliefd op hem, daarna voelden ze zich bedrogen en in de val gelokt. Eerst wilden ze alles voor hem doen, maar daarna sloeg alles om. Dat was heel heftig.‘’

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Meer info ad.nl/dezaakxl

See omnystudio.com/listener for privacy information.

De horlogemaker wordt met een vuurwapen op zijn hoofd geslagen, waarna ook zijn vrouw en twee zoons op het geluid afkomen. De man staat doodsangsten uit en bloedt hevig. ‘Ik ga dood, ik ga dood’, roept hij. De overvallers nemen hem mee naar zijn werkkamer en nemen de inhoud van de kluis mee: zilverbaren, munten en negen peperdure horloges van Panerai en Tag Heuer.

In de rechtbank vertelt een van de twee verdachten dat hij slechts werkte als taxichauffeur. Hij zegt niet te weten dat deze overval het plan was, maar dat gelooft de rechtbank niet.

See omnystudio.com/listener for privacy information.

De 34-jarige Suleman, staat in haar appartement op de begane grond. Terwijl Suleman op haar afloopt en begint te schoppen en slaan, belt Iris (55) 112. Hij schreeuwt naar haar dat ze haar kleren uit moet trekken, en hij verkracht haar in haar eigen huis.

In de rechtbank vertelt Suleman dat hij spijt heeft. ,,Wat ik heb gedaan.. Ik zou niet willen dat het met mij gebeurd.‘’ Ook vertelt hij de rechters dat hij zich schaamt.

Verslaggever Eric Oosterom volgt de zaak namens AD Rotterdams Dagblad: ,,Wat bij mij echt bleef hangen was een deel van Iris’ slachtofferverklaring. Ze vertelde dat ze de ‘vieze lucht van de verdachte nog weken in haar neus bleef hangen. Weken later kon ze haar verkrachter nog ruiken. Verschrikkelijk’.‘’

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Eerst springen drie mensen naar buiten, gevolgd nog vijf anderen. Wanneer de laadklep opengaat, blijkt dat er nog veel meer mensen in de trailer zitten. Op een gegeven moment ziet een agent twee kinderen van nog geen vijf jaar oud op zich aflopen, en een man van 85 jaar oud.

In de vrachtwagen van chauffeur Johnny, een 61-jarige man uit Dordrecht zouden hout en machines moeten zitten. Van mensen weet hij niks, zegt hij: ,,Ik vind het erg. Ik heb zelf ook kleinkinderen, ik vind het vreselijk.‘’

Verslaggever Niels Dekker volgt de zaak namens AD Rotterdams Dagblad: ,,Die kleine kinderen maakten blijkbaar echt heel veel indruk op die agent. Twee van die hummeltjes, dat raakt je in je ziel.‘’

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Deze overbuurman, de 22-jarige Shirak, is verward. Hij gooit met stenen, trekt de hendel van een zonnescherm van de muur en sloopt auto’s. Terwijl Joris de politie aan de telefoon heeft, maakt hij beelden van Shirak. ,,Kom alstublieft, hij slaat alles kapot. Ga gewoon op het geluid af”, hoor je hem zeggen.

In de rechtbank moet Shirak uitleggen wat er die nacht gebeurde: ,,Ik was niet mezelf, ik was in een psychose.” En over Joris zegt hij dat de agressie niet op hem gericht was: ,,Ik snap dat hij bang was, maar ik ken hem eigenlijk helemaal niet, ik heb niks tegen hem.”

Verslaggever Steven de Groot volgde de zaak namens AD Amersfoortse Courant. ,,Je ligt rustig te slapen en vervolgens ligt je hele huis in puin. Je kunt je voorstellen hoe heftig dat is.”

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Het gebeurt allemaal bij de Blokker in Dordrecht. De vier vrouwen, worden ervan verdacht dat ze met z'n vieren de kassamedewerkster hebben mishandeld. Op beelden is ook te zien dat de vrouw een paar tellen lang wordt geschopt en geslagen, maar zelf ook terugschopt.

Maar is dat geweld uit het niets begonnen, of hebben ze zich verdedigd tegen de kassamedewerkster? Een van de verdachten is bovendien zwanger. Zij vertelt in de rechtbank dat ze zich bedreigd voelde en bang was vanwege schoppen in haar buik.

Rechtbankverslaggever Niels Dekker volgt de zaak namens AD De Dordtenaar: ,,Je ziet inderdaad dat de vrouw geschopt en geslagen wordt, maar het is echt vijf tot tien seconden.‘’

See omnystudio.com/listener for privacy information.

In de rechtbank legt het Haagse stel uit hoe dit kon gebeuren. Nadat Marit meerdere keren aangaf dat ze écht de ANWB moeten bellen, twijfelt Robbert of hij nog wel lid is, en dus gaat hij voor zijn eigen plan. Onderweg naar beneden, van de helling die veel mensen eng noemen af, raakt hij een andere auto, de zijwand, een fietser die er nog goed vanaf komt en de fietsster die de aanrijding fataal wordt.

,,Achteraf had ik moeten luisteren, en de ANWB moeten bellen‘’, zegt Robbert in de rechtbank. ,,Ik deed het met goede bedoelingen, maar het is een hel geworden. Ik heb verschikkelijk veel spijt en wil graag mijn condoleances aanbieden aan de nabestaanden.'' Ook Marit heeft spijt: ,,Het is heel erg. Ik hoop zoiets nooit meer mee te maken, nooit meer.”

Verslaggever Michiel van Gruijthuijsen volgde de zaak namens AD Haagsche Courant: ,,Toen ik hen binnen zag lopen, vroeg ik me af hoe dit kon gebeuren. Hij loopt met een rollator, zij was ook slecht ter been. Achteraf zullen ze zelf ook gedacht hebben dat het een heel dom plan was.‘’

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Samen met zijn vrouw fietst Dekker op het brede fietspad door de duinen. Naast het fietspad ligt een kronkelig scheldenpad, maar K. en haar man lopen op het fietspad. Omdat Dekker en zijn vrouw heuvelaf rijden, hebben ze een vaart van 37 kilometer per uur. K. zegt nu dat ze naar de fietsers gebaarde dat ze langzamer moesten rijden, en dat zij en Dekker daarna botsten.

In de rechtbank vertelt J. dat zij Dekker zeker niet bewust aan zijn arm trok. ,,Ik hoorde een hele harde knal, en voelde eerst boosheid over hoe snel hij op me af reed. Maar toen ik hem zag liggen, voelde ik angst, omdat hij er zo slecht bij lag.’’

In de rechtbank komen Dekker en het slachtoffer nader tot elkaar: ,,Ik wil graag zeggen dat ik enorm meeleef met hem. Ik heb er veel verdriet van en heb me grote zorgen gemaakt. Ik wil ook graag mijn excuses aanbeden.‘’

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Wanneer hij aan zijn contactpersoon aangeeft dat hij wil stoppen, blijkt dat niet mogelijk te zijn. Hij wordt gedwongen om nog een transport te doen, waarbij er 47 mensen in zijn trailer zitten, waaronder kleine kinderen. Op deze Sinterklaasavond mislukt het plan: speurhonden van de marechaussee ruiken de verstekelingen, en chauffeur Hans wordt opgepakt.

Bij de politie vertelt hij uitgebreid wat hij heeft gedaan en hoe het smokkelen in zijn werk gaat. Hij kan echter niet vertellen wie die man is die hem de opdrachten gaf, waardoor deze verdachte buiten schot blijft.

Verslaggever Daan de Hulster van het AD Rotterdams Dagblad volgt de zaak: “Ik vond het indrukwekkend om via Hans een inkijkje te krijgen in deze illegale wereld.”

See omnystudio.com/listener for privacy information.

De twee hebben een conflict over achterstallig loon, bijna 40.000 euro. Wilfred wil niet betalen en om van het probleem af te zijn, staat hij op een avond samen met een aantal handlangers plotseling bij het huis van Finn. De mannen nemen hem mee, en laten hem een vaststellingsovereenkomst tekenen, waaruit zou blijken dat beide partijen gezamenlijk besloten zouden hebben dat er niet meer betaald hoeft te worden.

Een paar jaar later vertelt Finn hoe de ontvoering nog steeds zijn leven beheerst. ,,Elke keer dat ik thuiskom met de auto, voel ik me onveilig. Mijn vrouw durft niet alleen de deur uit, en boodschappen doen is er voor haar helemaal niet meer bij.‘’

Verslaggever Niels Dekker volgt de zaak namens AD Rotterdams Dagblad: ,,Soms heb je echt verhalen dat je denkt, zo bijzonder krijg je het echt niet verzonnen.‘’

See omnystudio.com/listener for privacy information.

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Volgens het OM drukte Sara tijdens haar werk stiekem Toto-loten af, waarmee op sportwedstrijden gegokt kan worden. Daarmee zou ze het bedrijf voor 172.000 euro opgelicht hebben. Toen het werd ontdekt, solliciteerde ze bij tankstation BP. Daar drukte ze volgens het OM pakjes sigaretten achterover.

Bij een inval in het huis van haar ouders, waar Sara toen woonde, werd merkkleding gevonden van onder meer Louis Vuitton. Ook lagen er dure horloges en werd een Mercedes A250 in beslag genomen. Hoe zij aan deze spullen kwam, moest Sara in de rechtbank vertellen.

Verslaggever Ard Schouten van AD Utrechts Nieuwsblad woonde de zaak bij. ,,Ze had merkartikelen die niet zo goed passen bij deze familie. Vader werkt in de fabriek, moeder is schoonmaakster, zelf werkt ze bij de Jumbo. Hoe kan je dan zulke spullen hebben?”

See omnystudio.com/listener for privacy information.

De twee leerden elkaar kennen in de tbs-kliniek De Kijvelanden in Poortugaal, een dorpje onder Rotterdam. Tijdens de therapiesessies bleken de twee al snel een klik te hebben en werden de gesprekken intiemer. De therapeut en patiënt zochten elkaar vaak op, ook buiten de sessies om. Volgens medepatiënten kwam Denise zelfs op de kamer van Ricardo B. en leken ze verliefd op elkaar.

Een relatie tussen een medewerker en patiënt is absoluut niet toegestaan in een tbs-kliniek, dus toen het stel zoenend werd betrapt in een kantoortje ging er direct een melding uit. De kamer van Ricardo B. werd doorzocht. Daar werd een roze telefoon gevonden met daarop duizenden berichtjes van de therapeut. Ook bleek dat Denise op sommige dagen meerdere keren naar het nummer had gebeld en gesprekken had gevoerd die tot diep in de nacht doorgingen.

De appjes gingen over seks, een nieuw leven en dat ze samen gelukkig wilden zijn met de kinderen van Denise. ‘Als we gewoon over een paar jaar echt samen zijn dan gaan we posters laten drukken met onze foto’s met alle kids en naar de kliniek sturen’, staat in een van de vele berichten.

Maar voor dat nieuwe leven zou Ricardo B. wel moeten ontsnappen. Naast de liefdevolle berichtjes stonden er ook appjes op de telefoon die leken te gaan over een plan om uit te breken en lagen er in zijn kamer messen gemaakt van plastic, die B. bij de ontsnapping zou kunnen gebruiken. Het mobieltje en andere spullen zou B. allemaal hebben gekregen van zijn therapeut, in ruil voor seksuele avontuurtjes volgens het OM.

Was het echte liefde of gebruikte Ricardo B. zijn therapeut om uit te breken? Verslaggever Sander Sonnemans van Rotterdams Dagblad neemt je mee in deze verboden affaire in de nieuwste aflevering van Podcast Zaak X .

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Melanie en Gerard werden door Ron gesommeerd om vorig jaar tijdens het pinksterweekend naar zijn huis in Den Haag te komen. Het stel kwam vaker bij hem over de vloer om samen drugs te gebruiken, maar dit keer bleek het al snel om iets heel anders te gaan. Ron richtte bij binnenkomst een pistool op het stel en zei dat ze geld moesten betalen. Hij zou namelijk voor Melanie een drugsschuld van 3000 euro bij haar dealer hebben afgetikt en wilde nu ook zelf zijn geld weer terug. Het is het begin van een dagenlange gijzeling.

‘Ik heb mij uit moeten kleden en seksuele handelingen moeten verrichten’, schreef Melanie in een verklaring die eind april tijdens de rechtszaak werd voorgelezen door haar advocaat. ‘Het zijn plaatjes in mijn hoofd die ik tot de dag van vandaag niet heb kunnen vergeten.’ Ron filmde de handelingen van het stel en dreigde de video's online te zetten.

Ook behandelde Ron het stel als honden. Ze moesten blaffen, werden in een soort bench gezet en moesten uit waterbakken drinken. ‘Als ik wat wilde drinken moest dat met mijn handen op mijn rug uit een hondenbak terwijl ik met mijn knieën op de grond zat.’ En daar bleef het niet bij. Het stel werd ook geslagen. Zo erg zelfs dat een aantal tanden van Gerard uit zijn mond viel. ‘De klappen kwamen zo hard aan dat ik witte lichtflitsen zag.’

Ron schaamde zich niet voor zijn handelen, hij appte tijdens de gijzeling zelfs naar een van zijn vrienden: ‘De groeten uit het horrorhuis’ en ‘Ik heb puppy’s.’

Pas nadat de vader van Melanie een deel van de schuld had betaald kwam er voor zijn dochter een einde aan de marteling. Gerard kon pas dagen later uit het horrorhuis ontsnappen. Misdaadverslaggever Jorina Haspels van AD Haagsche Courant geef een inkijkje in het horrorhuis in de nieuwste aflevering van De Zaak X.

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Anna woonde een deel van de tijd bij een ouder in Harderwijk, het andere deel in Utrecht. Die week zou ze in Utrecht zijn, de stad waar ze ook zou gaan studeren. Anna fietste op zaterdagavond 6 november 2021 over de Niels Bohrweg op industrieterrein Lage Weide richting een borrel, toen ze ineens werd geschept door een wit bestelbusje.

De weg staat bekend als een racebaan. Er mag 50 kilometer per uur worden gereden, maar de bestuurder van het witte bestelbusje reed te hard. Hij reed met 79 kilometer per uur richting de kruising waar Anna op dat moment fietste. De bestuurder hoorde een harde knal, stopte, stapte uit en zag wat er was gebeurd. 

De klap was zo hard, dat omwonenden hun huis uit kwamen. Een van hen belde de ambulance. Anderhalf uur na het ongeluk bezwijkt Anna aan haar verwondingen.

Als de bestuurder zich die avond aan de maximum snelheid had gehouden, was Anna dan veilig aangekomen op haar borrel?

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Die bewoner is Danny, die samen is met Bianca. Danny heeft geen onbeschreven strafblad: hij heeft zelfs in de gevangenis gezeten vanwege een illegale anabolenhandel. In de periode dat hij in de gevangenis zit heeft zijn buurman Serge B. ruzie met zijn vrouw. Daardoor zijn de beide buurvrouwen tijdelijk alleen. In die periode zien de vrouwen elkaar veel. Daarbij zijn er zelfs intieme momenten, maar later komen Serge en zijn vrouw weer bij elkaar.

Als Danny weer uit de cel komt, is hij niet blij met de contacten. Serge B. en zijn vrouw doen aangifte van bedreigingen. De spanning tussen de twee koppels loopt verder en verder op, tot die fatale dag in november 2022: plots ligt Danny dood op straat. Al gauw wordt een man opgepakt; hij is op de vlucht en heeft een wapen in zijn auto. Op de telefoon van de schutter staan veel berichten van Serge B.: is hij dan de opdrachtgever?

Misdaadverslaggever Eric Oosterom van AD Rotterdams Dagblad volgt de zaak: ,,Bianca vertelde dat ze sinds de dood van Danny op standje overleven staat. Ze heeft veel tattoo's laten zetten ter nagedachtenis aan haar man, onder meer een bliksemschicht op haar slaap.’’

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Het hele drama duurde nog geen drie minuten, maar zij werd minimaal vijftien keer gestoken. Na zijn daad liep L. naar buiten, ogenschijnlijk kalm en met het bloed nog op zijn handen. Agenten konden hem al snel aanhouden. Hij verzette zich niet, ontkende zijn daad ook niet. Tijdens de rechtszaak zei hij wel spijt te hebben van het ontnemen van een mooi leven, maar geen spijt te hebben van de daad zelf.

Maar hoe kon dit überhaupt gebeuren? Jamel L. is een ex-tbs'er die al behoorlijk wat op zijn kerfstok had, maar keer op keer weg kwam met zijn daden. Zo werd hij onder meer niet vervolgd na meerdere doodsbedreigingen, bleef zijn strafblad ongezien, werden aangiftes geseponeerd en signalen gemist. Ook had hij nog een appeltje te schillen met de Albert Heijn en zou uit wraak de medewerkster hebben gestoken. Hoe kon hij nog vrij rondlopen?

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Een zwaar vervuild huis en een badkamer vol uitwerpselen van huisdieren troffen de agenten aan, nadat de oma van Grace de politie had gewaarschuwd. Haar kleindochter appte haar vlak daarvoor: ,,Ik wilde mijn telefoon niet geven. Ze gingen mij slaan en alles. Alsjeblieft oma, bel de politie.”

Bij het gezin van zes, dat in Den Haag woonde, was al jaren sprake van zorgelijke omstandigheden. De vier dochters van 15, 13, 5 en 5 jaar oud zouden tussen 2019 en 2023 fysiek en geestelijk worden mishandeld door moeder Stephanie en stiefvader Peter.

Toen op 3 augustus vorig jaar Grace, de oudste dochter, weigerde haar telefoon aan haar moeder te geven, barstte de bom. Naar eigen zeggen kreeg ze een arm om haar keel, een kopstoot en werd ze aan haar haren getrokken. Ze was bang en vroeg haar oma om hulp. Met dat bericht kwam eindelijk een einde aan de mishandelingen van de kinderen. Grace vertelde agenten haar verhaal en liet verschillende blauwe plekken en een rode handafdruk op haar lichaam zien. De politie wist genoeg.

Moeder Stephanie en vader Peter ontkenden voor de rechter alle beschuldigingen. „Ik zeg niet dat zij dat verzinnen, maar het is wel verzonnen,” zei Stephanie onder meer. Uit bewijsmiddelen bleek echter dat de twee oudste kinderen meermaals zijn geslagen en geschopt. Ook werden ze uitgescholden, gekleineerd en denigrerend toegesproken.

See omnystudio.com/listener for privacy information.

De 80-jarige achtertante van Olivier van de G., de man die de 14-jarige Esmee uit Hazerswoude-Rijndijk misbruikte en doodde, moest voor de rechter verschijnen omdat zij mogelijk belangrijke getuigen had beïnvloed. Daardoor werd het onderzoek naar de dood van Esmee vertraagd.

Verdachte Janny werkt als psychiater en heeft, zoals zij zelf zegt, ervaring in de forensische psychiatrie. Ze was zich ervan bewust dat verdachten in een onderzoek kwetsbaar zijn voor beïnvloeding. Desondanks belde ze verschillende bekenden van Olivier van de G. Zo zou ze de moeder van Van de G. hebben geadviseerd niets tegen de politie te zeggen en ook de telefoon niet op te nemen mocht de politie bellen. ,,Zeg nou maar niets tegen die rechercheurs, dat zijn geen psychologen, die snappen niet hoe dat werkt met gevoelens,‘’ zou ze tegen haar nicht, de moeder van Van de G. hebben gezegd.

Het lukte haar meerdere getuigen zo ver te krijgen niets te zeggen over Olivier van de G. Maar dan verandert alles: Van de G. bekent de moord op Esmee. Ondanks die bekentenis vond het OM het nog steeds kwalijk dat Janny getuigen zou hebben beïnvloed. Ging zij te ver? 

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Samen wil het stel een leuke avond beleven bij het afsluitende vuurwerk. Ze hebben na moeilijke jaren het geluk bij elkaar gevonden en zouden binnenkort voor de eerste keer samen op vakantie gaan, maar eerst gingen ze nog een avondje uit.

Diezelfde dag, in september vorig jaar, had Mark G. een zware dag, legt hij in de rechtbank uit. Hij dronk die dag meerdere blikken bier en gebruikte drugs. Uiteindelijk rijdt hij 's avonds weg bij het huis van zijn moeder. Onderweg rijdt hij veel te hard, haalt hij links en rechts in en rijdt hij pylonnen omver. Op het zebrapad van de Maasboulevard rijdt hij Jaap en zijn vriendin aan. Beiden overleven het niet.

De zoon van Jaap vertelt in de rechtbank hoe hij op vakantie hoorde dat zijn vader overleden is: ,,Door jou ben ik beroofd van mijn vader, mijn anker, degene bij wie ik terecht kon voor advies.”

Rechtbankverslaggever Adrianne de Koning woonde de zaak bij namens AD Rotterdams Dagblad: ,,Tijdens zijn rit reed Mark G. zelfs nog een stukje met een pylon onder zijn auto. Een automobilist wilde hem waarschuwen, maar hij was gewoon niet bij te houden.”

*De familie van het vrouwelijke slachtoffer wil haar naam graag uit de media houden.

See omnystudio.com/listener for privacy information.

See omnystudio.com/listener for privacy information.

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Onderweg naar Esmeralda heeft de man nog contact met een vriend en vriendin. Zij proberen hem te stoppen, maar volgens Juanito is het te laat. Als hij in Delft aankomt, hangt hij eerst wat rond voor de woning van Esmeralda. Totdat hij haar en haar moeder naar buiten ziet komen, dan slaat hij toe en steekt hij zijn ex-vriendin neer.

Het 6-jarige meisje ziet alles gebeuren, vertelt Esmeralda's zus in de rechtbank. ,,Ik moest haar vertellen dat haar mama dood is. Ze zei nog tegen haar moeder: ‘Mama, je gaat toch niet dood?’’ Ook Esmeralda's moeder neemt het woord in de rechtbank: ,,Zo Juanneke, daar zit je dan, voor de moord op mijn dochter Esmeralda.”

Rechtbankverslaggever Jorina Haspels volgt de zaak namens AD Haagsche Courant: ,,Het waren hele heftige slachtofferverklaringen. Ik heb het niet vaak, maar hier zat ik echt met een brok in mijn keel.”

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Na de eerste trappen die Rob krijgt van Jordi* en Michael* wordt hij door anderen uit de groep nog vaker geschopt. In de ambulance komt hij weer bij, en vraagt hij of hij nog leeft. Dat doet hij nog wel, maar drie jaar later heeft hij nog steeds slapeloze nachten, kan hij niet werken en functioneert hij niet zoals hij zou willen.

In de rechtbank moeten Jordi en Michael zich verantwoorden voor het geweld dat zij gebruikten: ,,Natuurlijk heb ik er spijt van. Ik loop al drie jaar rond met dit feit boven m'n hoofd’’, legt Jordi uit. ,,Ik had die schop niet moeten geven, ik had er beter niet heen kunnen gaan.’’

Adrianne de Koning volgt de zaak namens AD Rotterdams Dagblad: ,,In de zaak werd gezegd dat Rob de mannen die hem aanvielen uitschold voor ‘kut-Feyenoorders’. Dat raakte hem behoorlijk, want hij is zelf Feyenoord-fan en heeft dat nooit gezegd.’’

* De namen Jordi en Michael zijn gefingeerd.

See omnystudio.com/listener for privacy information.

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Meerdere keren maakt Mylene Arjan duidelijk dat ze niet van hem gediend is, maar dat landt niet bij hem. In 2014 schakelt ze zelfs de vrouw van Arjan in om de stalking te laten stoppen, maar ook dat werkt niet. Arjan gelooft dat Mylene voor hem de ware is.

In de rechtbank vertelt Arjan dat hij fouten heeft gemaakt, en dat hij het terug zou willen draaien. Maar de rechters twijfelen of hij de overduidelijke boodschap van Mylene wel begrijpt, als hij zegt dat ‘zolang zij getrouwd is, ik een pas op de plaats moet maken’.’

Rechtbankverslaggever Niels Dekker volgt de zaak namens AD De Dordtenaar. ,,Ik kom al twintig jaar in de rechtbank en heb veel zaken gedaan, maar deze zal me wel bijblijven. Want er zijn zoveel details waarvan je denkt: hoe dan?”

See omnystudio.com/listener for privacy information.

See omnystudio.com/listener for privacy information.

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Zodra de auto haar woonplaats Soest uitrijdt, raakt Melisa in paniek. Ze huilt en roept dat ze niet meewil, maar haar vader rijdt door. Volgens hem moet hij dit wel doen, omdat hij Melisa anders nooit meer zal zien. Meerdere keren roept Melisa dat ze dat niet wil, maar het heeft geen zin.

De ontvoering van Melisa is voor moeder Jorica een nachtmerrie die uitkomt. Al jarenlang trekt ze aan de bel bij meerdere instanties, omdat ze bang is dat haar ex hun dochter meeneemt naar Turkije. Daarom mocht Melisa ook bijna nooit alleen over straat, behalve die avond dat ze met vriendinnen naar hockeytraining zou fietsen. Als de vriendinnen haar vertellen dat Melisa er niet was, weet Jorica direct wat er aan de hand is: haar ex heeft haar meegenomen.

Verslaggever Jeroen van der Veer volgt de zaak namens AD Amersfoortse Courant: ,,In de uren dat Melisa vermist was heb ik contact gehad met Jorica, die was echt in paniek.‘’ Hij was ook bij de zitting: ,,Het viel me op dat Zakir niet echt luisterde naar de verklaringen van Jorica, ze hebben elkaar echt vermeden.‘’

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Op vrijdag 26 mei, even na zeven uur, krijgen de agenten de schrik van hun leven. Het busje ramt de toegangsdeuren, rijdt door de parkeergarage heen en komt tot stilstand tegen de personeelsingang van het bureau. ,,Kijk uit dat hij niet naar achteren rijdt, kijk uit!’ roept een geschrokken agente.

De bestuurder zit apathisch achter het stuur en reageert nergens op. Wel is zijn gezciht kletsnat van het zweet. Hij wordt aangehouden en naar het ziekenhuis gebracht. In de rechtbank moet hij vertellen waarom hij dit heeft gedaan.

Rechtbankverslaggever Adrianne de Koning van AD Rotterdams Dagblad woonde de zaak bij. ,,Een politieagent ziet veel heftige dingen op straat, maar juist het bureau hoort een agent zich veilig te voelen. Een paar stappen verder en het had heel anders kunnen aflopen.’’

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Terwijl Danny doodbloedt in zijn woning, ruimt de vrouw die verdacht wordt van zijn dood haar sporen op. Maar niet al het bloed wordt verwijderd: als het huis wordt vrijgegeven, moet zijn zus alles nogmaals schoonmaken.

In een emotionele slachtofferverklaring richt de zus van Danny zich tot verdachte Daniela. Ze spreekt de van oorsprong Chileense vrouw in het Spaans toe. Ze vertelt hoe zij in de woning van Danny alles heeft schoongemaakt. ,,De gordijnen hebben dagen liggen weken in mijn bad, tot het water roze was. Ik heb het gereedschap dat achter de bank lag stuk voor stuk schoongemaakt. Bijna overal lag bloed.‘’

Ook gaat ze in op de wond die de verdachte opliep aan haar hand: ,,Ik hoop dat die wond je dagelijks zal herinneren aan mijn broer, en dat je er dagelijks pijn aan hebt. Als je gaat slapen, hoop ik dat je zijn gezicht voor je ziet. Ik zal hem nooit meer zien, en nooit meer is heel lang.‘’

Verslaggever Eric Oosterom volgt de zaak voor AD Rotterdams Dagblad: ,,Dat ze haar slachtofferverklaring begon in het Spaans was opvallend, en slim. Daniela draaide zich direct om. Toen ze in het Nederlands verder ging, keek ze weer voor zich uit. Ze was verder redelijk rustig en toonde bijna geen emoties.‘’

See omnystudio.com/listener for privacy information.

In de nacht van 23 op 24 december maakt Danny via een sekssite een afspraak met een sekswerker. Terwijl zij samen in de woning zijn maakt Danny nog een afspraak: nu met Daniela. Als ze in de woning aankomt hebben de drie seks. Maar als Daniela na een toiletbezoek terugkomt, heeft Danny ruzie met de andere sekswerker, die vervolgens vertrekt.

Als de twee samen zijn, nemen ze een pil. Daardoor slaan de stoppen door bij Danny, vertelt Daniela. De twee krijgen ruzie, en raken in gevecht. Danny heeft een mes gepakt en als hij tijdens de ruzie bovenop haar zit, pakt zij het mes van de grond. Daarmee raakt ze hem meerdere keren. Op een gegeven moment ziet Daniela allemaal bloed, vertelt ze in de rechtbank. Of dat haar bloed is, of dat van Danny, weet ze niet. Hoe vaak ze hem heeft geraakt, weet ze ook niet.

Uit de sectie blijkt dat Danny 214 steek- en snijwonden heeft. Terwijl hij nog leeft en enorm bloedt, begint zij al sporen uit te wissen. Tot de deurbel gaat: Danny's vrienden komen hem ophalen om naar de kroeg te gaan. Via de achterdeur weet Daniela te ontsnappen.

Verslaggever Eric Oosterom van AD Rotterdams Dagblad volgt de zaak: ,,Voor de familie van Danny is het enorm heftig. Terwijl in de wijk overal mensen gourmetten en cadeautjes uitpakken bij de kerstboom, ligt Danny een paar meter verderop dood in een bebloede woonkamer.‘’

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Vrachtwagenchauffeur Paul raakt de Auto van de jonge Fleur. Het is een enorme klap, waarbij zij zwaargewond raakt. Ze kan haar ogen niet meer sluiten en moet haar lip vast houden bij het eten, want anders ‘lekt het eten uit haar mond’, vertelt ze in de rechtbank. Het probleem met haar ogen lost ze op door er tape op te plakken, anders kan ze niet slapen.

De jonge vrouw raakt dus ernstig gewond. Anderhalfjaar later zien ze elkaar in de rechtbank. ,,Op het moment dat ik merkte dat er iets aan de hand was, hing ze al naast me', vertelt Paul. ,,Dat gaf een krassend geluid. Ik heb haar niet gezien. Ik heb het ongeluk veroorzaakt, maar dat was nooit met opzet.‘’

Fleur is strijdbaar na het ongeluk. Ondanks haar zware verwondingen heeft ze haar studie weer ogepakt en werkt ze. Dat maakt ook indruk op de rechters: ,,Dat is me bijzonder opgevallen in het dossier.‘’

Verslaggever Ard Schouten volgt de zaak namens AD Utrechts Nieuwsblad: ,,Dit is iets wat iedereen kan overkomen als je op de snelweg rijdt. MAar als je die consequenties dan hoort.. Ik kreeg koude rillingen tijdens slachtofferverklaring.‘’ 

See omnystudio.com/listener for privacy information.

De 61-jarige Yuval woont in een flat in de Utrechtse wijk Lunetten. Daar woonde, tot voor kort, ook verdachte Pascal. Hij is drugsverslaafd en heeft weleens geld gekregen van Yuval om drugs te kopen. Dat zou nu opnieuw gebeuren. Tijdens het pinnen ziet Pascal dat er ruim 10.000 euro op de rekening staat. Dat geld spaart Yuval om na zijn dood in Israël begraven te worden. Maar Pascal heeft vanaf dat moment maar één doel: het geld te pakken krijgen.

Volgens Pascal gaat hij samen met zijn maatjes Bruno en Younes het huis van Yuval binnen. Wat daar is gebeurd, is onduidelijk. De drie verdachten wijzen naar elkaar als schuldige. Wat duidelijk is, is dat Yuval gruwelijk mishandeld is: hij heeft verwondingen over zijn hele lijf en is vastgebonden. Zijn goedheid kost hem uiteindelijk het leven.

Verslaggever Ard Schouten volgt de zaak namens AD Utrechts Nieuwsblad. ,,De drie verdachten wezen elkaar aan als verdachte. Maar wat mij verbaasde: als je zo’n moord in je schoenen geschoven krijgt, zou ik woedend zijn. Ik zat twee dagen te wachten tot Bruno of Younes écht boos zou worden en zou gaan schreeuwen, maar dat gebeurde gewoon niet.’’

De naam van Marc is een gefingeerde naam. Zijn echte naam is bij de redactie bekend.

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Lisa is een jonge vrouw, van begin twintig. Ze heeft denkniveau van een vijf tot zevenjarige, en haar ontwikkelingsniveau is van een kind van anderhalf tot drie jaar oud. Ze woont in een zorginstelling, waar ze begeleid wordt door Alex.

Volgens Lisa ging het mis toen Alex haar hielp met scheren. Daarbij zat hij aan haar vagina, en ook als hij haar hielp met het smeren van bodylotion zat hij ongewenst aan haar borsten. Volgens Alex was daar geen sprake van: hij had haar inderdaad ingesmeerd, maar alleen op plekken waar zij niet bij kon en het scheren was op haar verzoek.

Rechtbankverslaggever Niels Dekker volgt de zaak namens AD Rotterdams Dagblad: ,,Alex zat er heel rustig bij, was kalm, gaf netjes antwoord en was niet boos. Er viel geen onvertogen woord, maar sommige antwoorden deden wenkbrauwen wel fronzen.‘’

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Door de botsing valt Leo met zijn gezicht hard op de grond. Zijn vrouw ziet direct hoe erg het is, en ze roept naar een van de wielrensters: ‘Mevrouw, help, mijn man gaat dood!’ Ondanks de hulp van ambulancepersoneel en een trauma-arts overlijdt Leo enkele uren na het ongeluk in het ziekenhuis.

In de rechtbank is het vervolgens de grote vraag hoe de twee nou konden botsen: kwam een van de twee op de verkeerde weghelft? Volgens Leo’s vrouw ging een van de wielrenners inhalen, en botsten de twee daarom op elkaar. Gerrit zegt dat hij niet inhaalde: ,,Ik oefende gewoon mijn hobby uit, en toen gebeurde dit verschrikkelijke ongeval...”

Het is de eerste keer dat Gerrit en de weduwe elkaar weer zien. In haar slachtofferverklaring doet ze haar verhaal: ,,Ik was boos, en soms ben ik het nog steeds. Het was een noodlotting ongeval, ik kan het u niet kwalijk nemen.‘’

Rechtbankverslaggever Niels Dekker volgt de zaak namens AD De Dordtenaar: ,,Het OM vindt dat Gerrit schuld treft: hij is verantwoordelijk, maar het gebeurde niet opzettelijk. Maar de vraag is: haalde hij uberhaupt in en kwam hij op de verkeerde weghelft? Het bewijs daarvoor is mager.”

See omnystudio.com/listener for privacy information.

In de rechtbank vertelt zijn zeer geëmotioneerde moeder wat er die dag gebeurde. De vrolijke Naoufel komt in het ziekenhuis te liggen, maar herstelt wonder boven wonder van zijn verwondingen.

Verdachte Mohammed legt uit dat hij zag dat het licht groen was, dat hij zijn raampje omhoog deed en toen gas gaf. Toen hij opkeek, zag hij Naoufel. Bij het volgende verkeerslicht stopt hij en gaat terug, maar hij durft niet te zeggen dat hij de bestuurder is. Ook in de dagen daarna doet hij dat niet. Pas als de garagehouder bij wie hij zijn auto brengt hem laat weten dat hij de opvallende schade bij de politie meldt, meldt Mohammed zichzelf ook.

De rechter vraagt zich dan ook hardop af waarom hij dat niet eerder heeft gedaan: ,,Ik krijg de indruk dat je je pas hebt gemeld toen het echt niet meer anders kon.”

Verslaggever Ilah Rubio volgt de zaak namens AD Haagsche Courant: ,,Het is een zaak met alleen maar verliezers, een ongeluk zit in zo’n klein hoekje. Meestal als zoiets gebeurt, toont een verdachte direct dat hij veel spijt heeft en zoek je contact. Dat is hier een jaar lang niet gebeurd. In de rechtbank toonde hij wel berouw, maar je weet niet of dat echt spijt is, of dat hij hoopt op een lagere straf.‘’

See omnystudio.com/listener for privacy information.

In het busje stellen ze Ibrahim vragen over ‘blokken’ (straattaal voor cocaïne) en big shoppers (tassen waarin stapels drugsgeld wordt bewaard). Maar daar weet Ibrahim niets van, want: ze hebben de verkeerde. Als een voorbijganger de politie belt omdat hij een geparkeerde bus ziet staan die heen en weer schudt, wordt Ibrahim bevrijd. De verdachten proberen te vluchten.

Ze komen echter niet ver: de eerste verdachte wordt aangehouen als hij in een sloot valt, de volgende verdachte is aan het trainen in een park, maar is zeiknat en de derde verdachte wordt gevonden in een parkeergarage. De vierde verdachte blijft spoorloos.

Rechtbankverslaggever Niels Dekker volgt de zaak namens AD Rotterdams Dagblad: ,,Ibrahim deed een slachtofferverklaring zoals ik die zelden gehoord heb. Hij heeft nog nooit een strafbaar feit begaan”, vertelde hij. ,,Maar halverwege vertelde hij dat hij een van de verdachten kende: ‘We hebben nog samen gevoetbald!’ Dat was echt heel bijzonder.”

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Als de politie onderzoek doet bij de woning van Rita, blijkt er ook van alles uit haar appartement gestolen: een tv, horloges, een Playstation. Opvallend, want vaak zijn dit soort explosies bedoeld om mensen te intimideren, weet de politie.

Een buurman heeft camerabeelden, waarop een man te zien is. Dat blijkt de 34-jarige Remi. Hij hing het explosief op bij de woning, vertelt hij in de rechtbank. En dat niet alleen: samen met Rita deed hij nog veel meer: ze zetten de inbraak na de explosie in scène, zodat ze de verzekering konden oplichtten.

Maar de twee gaan verder: Rita heeft namelijk een minnaar. Dat is een getrouwde taxichauffeur en ze besluiten hem af te persen. Ze bedenken Shalini, een niet-bestaande vrouw, en uit haar naam leggen ze contact met de taxichauffeur. Als hij ingaat op de berichten, willen ze geld zien van de man. En ze gaan door: om hem onder druk te zetten, legt Remi onder nóg een valse identiteit contact met de man. Hij doet zich voor als agent Pieters en zegt dat de politie Shalini verdenkt van afpersen. Als hij haar nou betaalt, kunnen ze haar op heterdaad aanhouden.

Rechtbankverslaggever Adrianne de Koning van AD Rotterdams Dagblad volgt de zaak: ,,Als je in de rechtbank zit hoor je een heel ingewikkeld web van leugens, dat voor hen blijkbaar heel logisch was. Het klinkt bijna grappig, maar het is natuurlijk enorm strafbaar: ze veroorzaakten een explosie, ze lichtten de verzekering op en persten ook iemand af.‘’

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Na een gezellig avondje met veel bier en tequila in de kroeg, roken de twee in de zomer van 2022 een sigaretje op het terras. Daar vraagt Mario om nog een biertje van Ricardo. Die vindt het wel genoeg geweest, omdat hij binnen ook al de rekening betaald heeft. Daarna loopt het uit de hand: Mario slaat Ricardo met een bierflesje op zijn hoofd, en die reageert als door een adder gebeten.

Eerst geeft hij hem een aantal klappen, maar als Mario op de grond ligt, gaat Ricardo door. Hij geeft hem trappen tegen zijn hoofd, die getuigen beschrijven als ‘strafschoppen, zó hard'. Mario wordt naar het ziekenhuis, waar hij een week later overlijdt, nog voor zijn dochters uit Portugal over kunnen komen om afscheid te nemen.

Verslaggever Adrianne de Koning van AD Rotterdams Dagblad volgt de zaak: ,,Het is heel verdrietig dat twee mannen voor de gezelligheid naar de kroeg gaan, en een jaar later is de een dood en zit de andere cel. Dat laatste biertje, dat Mario zo graag wilde, is hem fataal geworden.”

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Via Snapchat legde hij contact met minderjarige meiden. Na wat contact vroeg hij hen naaktbeelden te sturen, en zodra hij die kreeg, wilde hij méér. Bij meiden die geen naaktbeelden sturen, bewerkt hij de foto's tot naaktbeelden. Als de meiden geen nieuwe beelden zouden sturen, dreigde hij alle beelden online te zetten en te delen met familie en vrienden.

De politie kon hem begin 2022 uiteindelijk vinden, omdat in aangiftes wel heel vaak de naam ‘Lars’ voorkwam. Omdat hij een keer zijn beveiligde verbinding niet aanzette, kon de politie achterhalen dat zijn computer op de zolderkamer van zijn ouderlijk huis in Piershil stond. Een week na de huiszoeking trouwde hij met zijn vrouw.

Verslaggever Eric Oosterom volgt de zaak namens AD Rotterdams Dagblad. ,,Er was een jonge vrouw, die had een PTSS-hond bij zich in de rechtbank. Zij was 15 toen ze afgeperst werd en ze heeft het dier nodig om zich veilig te voelen. De verhalen van de andere meiden zijn ook ontzettend naar om te horen. Maar vooral de vrouw met de PTSS-hond bleef me echt bij.’’

See omnystudio.com/listener for privacy information.

De 29-jarige verdachte had al een tijdje zijn antidepressiva niet gebruikt en dronk de fles whiskey die hij in de auto vond leeg. Vervolgens reed hij met wisselende snelheden over de A2: soms stukken met 190 kilometer per uur, soms stukken enorm langzaam. Ondertussen zetten steeds meer agenten de achtervolging in, met angst in het lijf: ,,Ik vroeg me echt af of ik die avond thuis zou komen.’’

In de rechtbank vertelt Mohammed M. dat hij nu walgt van zijn acties. Eerder verloor hij zijn broer na een verkeersongeluk. Daar begint ook de rechter over: ,,Ik kan zien dat dit heel moeilijk voor u is.‘’ Maar zij stipt wel aan dat het te denken geeft dat hij dan tóch zo gereden heeft: ,,Dit had veel slechter af kunnen lopen, voor u, maar ook voor de agenten.‘’

Verslaggever Ard Schouten volgt de zaak namens AD Utrechts Nieuwsblad. ,,Ik heb het zelf ook meegemaakt in mijn familie, een neef is overleden na een verkeersongeval. Als je dan bedenkt wat er gebeurt in een familie, en hoelang dat in je poriën blijft zitten..’’

Instagrampagina De Zaak X: @dezaakx

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Mike Duif was in de jaren 90 een van de ‘tough boys’ uit Amersfoort. Hij verdient geld met slimme handeltjes en laat dat ook zien: hij geeft veel uit, rijdt een dikke BMW en denkt hardop over het kopen van een speedboot. Zijn bijnaam is ‘de patser’. Op 23 februari hoort een van zijn buren drie of vier knallen in de woning van Mike. Als zijn huisgenoot ‘s avonds thuiskomt staat de tv keihard aan in de donkere woning. Wanneer hij het licht aandoet, ziet hij Mike liggen in een plas met bloed.

Kort na de dood is er een verdachte in beeld, maar hij komt niet voor de rechter. In 2019 komt de zaak op de zogeheten cold case kalender, met onopgeloste zaken. Dan krijgt de politie een tip: Dave L. zou Mike vermoord hebben. De politie stuurt undercover-agenten op L. af, die hem uit de tent lokken. Zo komt Dave L. 27 jaar later voor de rechter.

Verslaggever Wichard Maassen volgt de zaak al sinds 1996 voor AD Amersfoortse Courant: ,,Dave heeft eigenlijk weinig verklaard tijdens de zittingen. Niet letterlijk, maar vaak iets als ‘ik was er niet’. Toen de zus van Mike hem indringend aankeek tijdens haar slachtofferverklaring, keek hij stoïcijns langs haar.‘’

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Naast haar woning wil de Rotterdamse Wilma graag kamers bouwen, waar zij palliatieve zorg kan verlenen. René wil dat wel bouwen en vraagt om een aanbetaling van 10.000 euro. Maar als dat geld op is, gaat het mis. René wil meer geld, maar Wilma wil eerst weten wat er met het geld gebeurt is. HEt contact wordt steeds grimmiger, tot de aannemer naar haar toe gaat. Hij heeft een paar biertjes op én hij neemt zijn luchtbuks mee.

Met die luchtbuks, houdt hij Wilma onder schot. Twee stratenmakers die verderop lunchpauze houden, willen de twee uit elkaar halen. Maar dan escaleert het: René schiet en raakt een van de bouwvakkers in zijn long: ,,Mijn maat dacht echt dat ik in zijn armen zou overlijden, hij zag me me wegzakken en wit worden. Ik keek de dood in de ogen.‘’

Verslaggever Eric Oosterom volgt de zaak namens AD Rotterdams Dagblad en was bij de zitting aanwezig: ,,Het zet je aan het denken, hoe verstandig is het om in te grijpen bij zo'n ruzie?’

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Twee agenten rijden hun surveillance tijdens de bewuste nieuwjaarsnacht. Als ze door het dorpje 's Gravendeel rijden, zien ze dat er kraaienpoten op de weg liggen, bedoeld om de banden van auto's lek te steken. Even later wordt er vuurwerk naar hen gegooid en worden ze ingesloten, zodat ze geen kant meer op kunnen.

Een van de agenten vertelt hoe het voor hem was: ,,Ik had twijfels of dit alles het me nog waard is. Ik heb een gezin met kleine kinderen die me nodig hebben. Beseffen die raddraaiers dat wel? Waarom zou je een ME'er willen verwonden of doden? Onder het uniform zit een mens. Hoe gestoord wil je het hebben? Waarom een voorbereidde aanslag op de ME?’’

Rechtbankverslaggever Niels Dekker volgt deze zaak namens het AD Rotterdams Dagblad: ,,Ik zou haast zeggen dat het ventjes zijn, net de puberteit voorbij. Als je ze ziet, zou je niet zeggen dat het boeven zijn.‘’

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Lisa en Pieter worden met schoenveters vastgebonden: ,,Houd je bek, anders ga ik haar neuken”, roepen de overvallers. Bij de overval worden zes horloges, veertien merktassen, een bril, jassen en 3000 euro cash meegenomen. Totale waarde: zo’n 130.000 euro.

In de rechtbank is de ijzingwekkende gil van Lisa duidelijk te horen, ook voor verslaggever Michiel van Gruijthuijsen, die de zaak volgt voor AD Haagsche Courant. Hij is aanwezig in de rechtbank. ,,De slachtoffers hebben iets traumatisch meegemaakt. Aan het einde van de zitting wilde een van de verdachten zijn excuses aanbieden, maar daar hadden ze geen behoefte aan.‘’

See omnystudio.com/listener for privacy information.

In de periode voor de dood van haar man, blijkt Latifa meerdere keren contact te hebben gehad met Zakaria C. Deze Fransman is haar minnaar. In hun contact ging het regelmatig over vergiftigen, het stoppen van zijn ademhaling en andere manieren om Mimoun om het leven te brengen. In een nacht in december 2020 rijdt Zakaria C. samen met Stevens S. naar de woning van Mimoun en Latifa. Aan het einde van die nacht is Mimoun dood, blijft Latifa achter én kan zij zijn erfenis opstrijken.

Rechtbankverslaggeefster Serena Hofman van AD Groene Hart woonde de vele zittingen in de zaak bij. ,,We werden die ochtend gebeld dat er een woningoverval zou zijn. Maar die overval is helemaal uitgegroeid tot een gigantisch moordcomplot.”

See omnystudio.com/listener for privacy information.

In de woning van Berta wordt Danny vastgehouden. Hij moet geld betalen en er worden contracten op zijn naam afgesloten. Dat doet Berta niet alleen: ook haar echtgenoot en een andere man zijn betrokken. De slechthorende Danny begrijpt niet precies wat er allemaal gebeurt, maar hoort meerdere keren zijn naam noemen.

‘s Nachts moet hij op de bank slapen en probeert hij te vluchten. Dat mislukt en zo duurt de nachtmerrie voort. De volgende dag gaan ze samen naar de MediaMarkt, waar Danny dankzij een oplettende medewerker gered wordt.

Verslaggever Ard Schouten van AD Utrechts Nieuwsblad woonde de zaak bij. ,,Als je in staat bent zo misbruik te maken van mensen in een kwetsbare positie, dan haalt dat echt het bloed onder je nagels vandaan.‘’

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Als de Haagse Maarten een nieuwe schoonmaakster zoekt, heeft hij opvallende voorwaarden: zijn schoonmaakster moet haar werk doen terwijl ze gekleed is in lingerie met jarretels. Daarnaast wil hij graag opwindende foto’s van haar maken. Volgens Maarten een gelijkwaardige werkrelatie, volgens het OM seksuele uitbuiting.

In de rechtbank hangt een gespannen sfeer tussen verdachten Maarten S. en de rechters. Het gesprek gaat over de vraag of S. de macht had over zijn de buitenlandse vrouwen, zoals het OM stelt. S. had in de ogen van het OM een machtig wapen in handen: als ze bij hem weg willen, moeten ze ook het land uit. Volgens Maarten hebben zij echter een gewone relatie en konden zij gaan en staan waar ze wilden.

Namens AD Haagsche Courant woonde rechtbankverslaggever Jorina Haspels de zaak bij. In de podcast De Zaak X vertelt ze erover. ,,Je moet je voorstellen: zo'n hele klinische zaal, met rechters, officier én nog zijn ouders erbij, vertelde hij wat hij wilde van de vrouwen op seksueel gebied. En zonder enige gene.’’ Volgens Haspels een bijzondere middag: ,,Ik heb niet vaak dat in de rechtbank zit en denk: ‘Mag ik weg hier?’.‘’

Dit is de eerste aflevering van het tweede seizoen van de podcastserie De Zaak X. Na het eerste seizoen gaven veel luisteraars aan dat ze de uitspraak in de afleveringen missen. In dit seizoen hoor je in iedere aflevering de straf die de verdachte krijgt.

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Briza is op jonge leeftijd naar Nederland gekomen. Ze werd geboren in Colombia maar belandt uiteindelijk via Italië in Nederland. Ze is geboren als man en om haar transitie te bekostigen werkt ze in de seksindustrie. Tijdens dat werk komt ze Thanassis tegen en de twee krijgen een relatie. Een hele turbulente relatie: in enkele jaren tijd liggen er veertig meldingen van geweld bij de politie.

Op 1 januari 2022 besluiten ze dat ze samen willen blijven en boeken ze een nachtje weg. Het blijkt de laatste nacht in het leven van Briza. Moordverdachte Thanassis vertelt dat ze meerdere keren ruzie hadden, en dat zij hem met een vork wilde steken. Daarop nam hij haar in een nekklem, waarna hij de kamer verlaten zou hebben.

In de rechtbank las de zus van Briza een slachtofferverklaring voor. Rechtbankverslagger Michiel van Gruijthuijsen van AD Haagsche Courant was daarbij: ,,Ze vertelde hoe ze een broer had die twee levens leidde, eerst als man, later als Briza. Maar ook tijdens de slachtofferverklaringen van de familie van keek Thanassis niet om, totaal niet.‘’

See omnystudio.com/listener for privacy information.

In de rechtbank vertelt de oma van Esmeralda, die haar vanaf haar derde opvoedde, hoe het met de achterblijvers gaat. Ze heeft een portret op haar schoot: ,,Vanaf het moment dat agenten die avond om kwart over zes bij ons voor de deur stonden, is er een leegte in ons leven. Ons hele leven is veranderd, allemaal door jou, de man die waakzaam en dienstbaar zou moeten zijn. Je hebt Esmeralda op brute wijze uit ons leven gerukt.‘’

Ook de vriend van Esmeralda komt aan het woord: ,,De donkere vlek die jij op je af zag komen was geen vlek, dat was mijn vriendin Esmeralda.‘’ Tegelijkertijd maakt hij zich zorgen over de agent. ,,Het moet verschrikkelijk zijn geweest om de brokstukken te zien liggen, en mijn vriendin. Ik vraag me af hoe het met je gaat.’’

Rechtbankverslaggever Niels Dekker was bij de zitting aanwezig en zag daar een gebroken man zitten. De agent is nog altijd niet aan het werk: ,, Ik hoop echt dat ik geen gevangenisstraf krijg. Dan ben ik mijn baan en mijn huis kwijt, dan weet ik het echt niet meer.’’

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Rechtbankverslaggever Niels Dekker was bij de zaak aanwezig: ,,De rechtbank vroeg het ook aan hem: ‘Hebt u Joyce vermoord?’ En toen zei hij: ‘Ik heb het geprobeerd, meneer.’ Ook deed de zoon van Joyce in de rechtbank een verklaring: ,,Elke avond als ik mijn ogen sluit, zie ik mijn moeder voor me. Levenloos op de stoep, terwijl het bloed uit haar hoofd stroomt. De beelden van de bebloede stoep, het beddengoed en de gordijnen zal ik nooit vergeten. Geen straf is voor ons te hoog.’’

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Samen met haar moeder gaat Sophie naar de healing toe. Eerst drinken ze met z'n drieën een glas rum, waarna Luis zegt te zien dat er iets 'mis’ is met Sophie. Ze zou een relatie met een oudere man hebben, en daar wil hij privé met haar over praten. Haar moeder mag daar niet bij zijn en moet het tuinhuisje uit. Terwijl zij buiten wacht, drinken Luis en Sophie nog enkele glazen champagne en whiskey.
Volgens Luis is er nog een probleem: de kleding van Sophie zit de healing in de weg en dus moet ze haar zwarte hoodie uitrekken en een wit T-shirt aantrekken. Ook Luis trekt een wit shirt aan. Hij ziet een oplossing: Sophie moet zeven orgasmes krijgen, dan gaan de blokkades weg. En zo gaat Luis steeds verder, tot hij haar met zijn handen verkracht. Achteraf vertelt Luis het verhaal dat Sophie zelf seks zou willen.

Verslaggever Michiel van Gruijthuijsen van AD Haagsche Courant was aanwezig bij de zaak. ,,Haar moeder stond buiten en zag de deur opengaan. Ze zag haar dochter huilend en in paniek naar buiten rennen.’’ De moeder liet een slachtofferverklaring voorlezen: ‘Ze zei: hij doet dingen met mij die ik niet wil, hij raakt me aan waar ik nog nooit aangeraakt ben.’

See omnystudio.com/listener for privacy information.

De dood van Lubertus en William schrikt het dorp Bunschoten-Spakenburg op. Hoe kan het dat twee jonge mannen plotseling overlijden? 

Verslaggever Sjaak van de Groep van AD Amersfoortse Courant was aanwezig bij de zaak.

Wil je meer lezen over deze zaak? Kijk dan op ad.nl/zaakx

See omnystudio.com/listener for privacy information.

De uit China afkomstige man kan het niet goed uitleggen. Wel is duidelijk dat hij in die periode zijn medicijnen tegen psychoses niet slikt. Hij hoort stemmen in zijn hoofd. Vijf van zijn zes slachtoffers doen aangifte tegen hem. Duidelijk wordt dat hun levens zijn veranderd na het incident. Eén slachtoffer liep PTSS op, een ander brak haar studie af, omdat het vak dat zij volgde haar deed denken aan de aanranding.

Verslaggever Adrianne de Koning van AD Rotterdams Dagblad was aanwezig bij de zaak. Een ingewikkelde zaak, waarbij zowel de rechter als de advocaat van verdachte Junlin zich afvragen of hij wel alles meekrijgt wat hem gevraagd wordt. En wat moeten ze aan met de man, die geen vaste woon- of verblijfplaats heeft in Nederland?

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Yassin is geen onbekende in de rechtszaal: hij heeft zijn vorige vrouw mishandeld. Zijn vriendin wist dit, maar dat schrok haar niet af een relatie te beginnen.

Verslaggever Eric Oosterom van AD Rotterdams Dagblad was aanwezig bij de zaak: ,,Hij maakte best een positieve indruk. Soms zie je iemand zitten die brutaal is, negatieve antwoorden geeft. Bij deze man had ik dat niet, hij gaf netjes antwoordt op de vragen.''

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Verslaggever Niels Dekker van AD De Dordtenaar was aanwezig bij de zaak: ,,Mandy kwam piekfijn verzorgd op mij over. Ze was volledig in het roze en tijdens de ondervraging kwamen er tranen. Zij meende echt dat zij het slachtoffer was en ten onrechte als boeman wordt weggezet.‘’

Wil je meer details lezen over deze zaak? Kijk dan op AD.nl/dezaakX. 

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Rechtbankverslaggever Eric Oosterom van AD Rotterdams Dagblad volgde de zaak: ,,Dat je van het ene op het andere moment ondersteboven in het water ligt, dat moet zo eng zijn. De verklaring van de moeder van Djive zorgde voor een kippenvelmoment in de rechtbank.‘’

Wil je meer details lezen over deze zaak? Kijk dan op AD.nl/dezaakX. 

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Presentator Emma Thies spreekt met echtbankverslaggever Jorina Haspels van AD Haagsche Courant. Zij volgde de zaak: ,,Hij is daarna weggereden. Hij zei dat hij moest nadenken en dat hij in ‘de shit zat’. Hij heeft een dag gewacht, een advocaat gebeld en na twee dagen zelf het politiebureau gebeld om zich te melden.’’

See omnystudio.com/listener for privacy information.

De aanrandingen vonden plaats in 2014. Lange tijd durfde de vrouw geen aangifte te doen, maar toen de gevolgen van de aanrandingen in PTSS resulteerden, deed ze dat wel. ,, Het ontwricht mijn leven en mijn gezin, maar het moet stoppen. Hij kan er niet zomaar mee wegkomen, hij mag niet nóg meer slachtoffers maken.''

Ook richt ze zich tot de verdachte. ,,Dit is mijn laatste nee. Slachtoffers willen dit niet, we zijn niet vereerd en we genieten er niet van. Je bent niet een of andere god die wordt aanbeden. Hou ermee op. Nee is en blijft nee.’’

Rechtbankverslaggever Sander Sonnemans van AD Rotterdams Dagblad volgde de zaak: ,,Ik weet niet welk gevoel zij nu heeft, maar het kan op zijn minst een rechtvaardigheidsgevoel zijn. Maar ook dat je gehoord bent door de rechter, want die heeft geoordeeld dat de tandarts de fout inging. Dat kan haar helpen in haar verdere leven.''

See omnystudio.com/listener for privacy information.

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Rechtbankverslaggever Niels Dekker volgt de zaak namens AD Rotterdams Dagblad en vindt het een hele opmerkelijke zaak: ,,Het is net Cluedo, met de bedrogen man, de zwangere vrouw, de minnaar, de zussen, de zwager of de schoonvader: wie was het?''

See omnystudio.com/listener for privacy information.

‘De Zaak X’ is een wekelijkse podcast van het AD en Het Podcast Kantoor. Deze week gaat presentator Emma Thies in gesprek met rechtbankverslaggever Eric Oosterom van AD Rotterdams Dagblad.

Wil je meer details lezen over deze zaak? Kijk dan op AD.nl/dezaakX. 

See omnystudio.com/listener for privacy information.

‘De Zaak X’ is een wekelijkse podcast van het AD en Het Podcast Kantoor. Deze week gaat presentator Emma Thies in gesprek met rechtbankverslaggever Stijn Tielemans van AD Groene Hart.

Wil je meer details lezen over deze zaak? Kijk dan op AD.nl/dezaakX. 

See omnystudio.com/listener for privacy information.

See omnystudio.com/listener for privacy information.

‘De Zaak X’ is een wekelijkse podcast van het AD en Het Podcast Kantoor. Deze week gaat presentator Emma Thies in gesprek met rechtbankverslaggever Niels Dekker van AD De Dordtenaar.

Wil je meer details lezen over deze zaak? Kijk dan op AD.nl/dezaakX. 

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Met een vijf kilo zware schoenmakersleest slaat hij zijn vrouw van achteren op haar hoofd, maar ze weet te vluchten. Ook de zelfdoding van Jan slaagt niet, en hij overleeft. 

Een klein jaar later komt Jan voor de rechtbank voor de poging tot moord op zijn vrouw. En blijkt: ze zijn weer gelukkig samen. 

‘De Zaak X’ is een wekelijkse podcast van het Algemeen Dagblad. Deze week gaat presentator Thomas Brouwer in gesprek met rechtbankverslaggever Eric Oosterom. 

Wil je meer details lezen over deze zaak? Kijk dan op AD.nl/dezaakX. 

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Hij is veroordeeld tot 17 jaar cel voor moord, maar was niet van plan die jaren ook écht uit te zitten. En dus verzamelde hij een stapel lakens en een ijzerzaag. In een oktobernacht zaagt hij de tralies van zijn cel door, knoopt hij de lakens aan elkaar en wil hij ontsnappen. Zijn maatje Antonie staat net buiten de gevangenis met een auto op hem te wachten. Het plan mislukt: Nicky zit snel weer in de cel en Antonie wordt opgepakt.

Omdat ontsnappen uit de cel niet strafbaar is in Nederland, wordt Nicky niet vervolgd voor deze actie. Antonie moet wel voor de rechter komen.

‘De Zaak X’ is een wekelijkse podcast van het Algemeen Dagblad. Deze week gaat presentator Emma Thies in gesprek met rechtbankverslaggever Stijn Tielemans.

Wil je meer details lezen over deze zaak? Kijk dan op AD.nl/dezaakX. 

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Melissa overleeft het zware ongeluk niet, Robin brak zijn rug en bekken. De broer en zus zijn maatjes voor het leven en waren geen dag zonder elkaar. In de rechtbank vertelt Robin hoe het met hem gaat: in tranen vertelt hij over het gemis van zijn zus, en hoe hij na zijn geknakte carrière als oud-wereldkampioen kickboksen nu werkt als straatcoach. Maar ook dat hij hoopt dat de verdachte geen gevangenisstraf zou krijgen.

‘De Zaak X’ is een wekelijkse podcast van het Algemeen Dagblad. Deze week gaat presentator Thomas Brouwer in gesprek met rechtbankverslaggever Ard Schouten

Wil je meer details lezen over deze zaak? Kijk dan op AD.nl/dezaakX. 

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Dat de twee Rinus doodden, dat weet het Openbaar Ministerie zeker. Maar wie precies wat deed? Dát is niet bekend: de twee wijzen naar elkaar. Allebei vertellen ze dat de ander Rinus vreselijk mishandeld heeft, en dat hij daaraan is overleden. 

‘De Zaak X’ is een wekelijkse podcast van het Algemeen Dagblad. Deze week gaat presentator Emma Thies in gesprek met rechtbankverslaggever Michiel van Gruijthuijsen

Wil je meer details lezen over deze zaak? Kijk dan op AD.nl/dezaakX. 

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Als de moeder en haar zoontje de volgende dag niet op komen dagen bij een afspraak, gaat familie naar het chalet. Ze vinden het jongetje half onder het bed: hij ademt raar en kan niet praten. Enkele dagen later heeft hij nog altijd hallucinaties.

In de rechtszaak vertelt de moeder over haar depressies en hevige angsten. Haar man wilde scheiden, maar een einde aan haar leven en dat van haar zoontje? Nee, dat heeft ze nooit gewild.

Verslaggever Bart Lelieveld was bij de zaak en gaat in gesprek met presentator Thomas Brouwer. ‘Het jongetje is geadopteerd en vervolgens probeert zijn moeder hem om te brengen. De jongen vraagt zich af wat er mis is met hem, dan breek je wel als dat je dat soort vragen hoort.’

See omnystudio.com/listener for privacy information.

In de rechtbank laat hij een hele andere kant van zichzelf zien. Een nette jongen, bij wie de vouwen in zijn nieuwe overhemd nog te zien zijn, vertelt verslaggever Rachel van Kommer. ‘Ik wil graag zeggen dat het mij spijt, ik heb er niet over nagedacht wat dit met slachtoffers zou doen‘’, zegt hij in de rechtbank.

‘De Zaak X’ is een wekelijkse podcast van het Algemeen Dagblad. Deze week gaat presentator Thomas Brouwer in gesprek met rechtbankverslaggever Rachel van Kommer.

Wil je meer details lezen over deze zaak? Kijk dan op AD.nl/dezaakX. 

See omnystudio.com/listener for privacy information.

In de rechtbank vertelt de man hoe zijn leven is veranderd sinds de schietpartij. ,,Ik kan helemaal niks meer zelf en ben van alles afhankelijk. Vijf keer per dag moet mijn blaas geleegd worden, want ik kan zelf niet naar het toilet. Op deze leeftijd zou ik met mijn vriendin van het leven moeten genieten, maar dat kan gewoon niet meer.''

‘De Zaak X’ is een wekelijkse podcast van het Algemeen Dagblad. Deze week gaat presentator Emma Thies in gesprek met rechtbankverslaggever Niels Dekker.

Wil je meer details lezen over deze zaak? Kijk dan op AD.nl/dezaakX. 

See omnystudio.com/listener for privacy information.